Óhugnanlegt hvarf Frakka í Vestmanneyjum – „Ég held að hann hafi verið orðinn þunglyndur“

Þegar Bernard skil­aði sér ekki í kvöld­mat­inn fór vina­fólk hans að hafa áhyggjur en hann var þekktur fyrir stund­vísi. Þegar lengra leið á kvöldið var farið að svip­ast um eftir honum en ekk­ert sást til hans. Dagana á eftir var leitað hans en bar það engan árangur.

Bernard Journet fædd­ist í Suður Frakk­landi þann 9.júní árið 1946. Hann var mikið fyrir ferða­lög og þráði að sjá heim­inn. Eftir langa reisu kom hann til Íslands og leit­aði sér að vinnu í Reykja­vík. Þegar enga vinnu var að fá ákvað hann að færa sig til Vest­manna­eyja. Þar gisti hann í tjaldi, þar sem nú er fót­bolta­völlur.

Hann naut lífs­ins, kynnt­ist fólk­inu og skoð­aði eyj­una. Þrátt fyrir tak­mark­aða ensku­kunn­áttu eign­að­ist Bernard tvo vini sem komu reglu­lega og heim­sóttu hann í tjaldið, honum var boðið að vera heima hjá þessum félögum sínum um jól og ára­mót. Þegar fór að kólna aðstoð­aði fjöl­skylda vin­anna Bernard við að finna her­bergi í ver­búð, þar dvaldi hann upp frá því.

Hann vann í fiski og naut sín vel, afl­aði góðra tekna en eyddi eins litlu og hann komst upp með. Þó fór hann stundum að skemmta sér um helgar. Mest­allar tekjur sem hann vann sér inn fóru inn á banka­reikn­ing.

Sumarið 1968 sendir Bernard systk­inum sínum bréf og lýsir líf­inu á Íslandi, dýra­líf­inu og veð­ur­fari. Þetta var það síð­asta sem fjöl­skylda hans heyrði frá honum.

Bernhard var mik­ill göngu­maður mik­ill en um hádegi þann 12.maí árið 1969 fór hann í göngutúr, eins og hann var gjarn að gera. Hann var vænt­an­legur í mat­ar­boða til vina sinna um sjö leytið. Heima­maður sá Bernhard að gangi í Herj­ólfs­dal. Það var í síð­asta sinn sem hann sást.

Þann 18 maí, tæpri viku eftir að Bernard sást, var hafin form­leg leit að honum. Leitað var úr lofti, á bátum og fót­gang­andi en jörðin virt­ist hafa gleypt hann.

Banka­reikn­ing­ur­inn hans var óhreyfður og allt eins og það átti að vera í her­bergi hans. Ekkert fannst í víða­mik­illi leit af Bernard að und­an­skil­inni peysu sem talin er hafa verið í hans eigu.

Í des­em­ber árið 1989 sendi sak­sókn­ari í Frakk­landi beiðni þar sem farið er fram á að Bernard sé form­lega skráður horf­inn á Íslandi, þess þurfti svo hann gæti verið úrskurð­aður lát­inn í heima­landi sínu og svo að arfur yrði greiddur út.

„Ég held að Bernard hafi verið orð­inn þung­lyndur undir lokin,“ sagði kona sem þekkti til Bernards í sam­tali við Pressuna árið 1990. Hún hélt því fram að Bernard hafi beðið hana um að gift­ast sér en hún hafi neitað.