Kristinn villtist og gekk hrakinn og matarlaus þvert yfir landið – Lagðist niður til að deyja

Í sjö daga ráf­aði Kristinn Jónsson frá Tjörnum í Eyja­firði, hrak­inn, kaldur og mat­ar­laus þvert yfir landið. Lagðist hann fyrir að kvöldi sjö­unda dags og gerði ráð fyrir að kveðja jarð­vist­ina, en til­viljun, lán, krafta­verk, eða hvað menn vilja kalla það, varð honum til lífs.

Bóndi úr Gnúp­verja­hreppi fann Kristinn klæð­lít­inn og aðfram­kom­inn, en hann hafði villst á fjöllum í Eyja­firði og gengið meðan krafta naut við en heldur betur farið villur vegar.

Þannig var að 4. októ­ber, 1898, var bónd­inn í Minni-Mástungu í Gnúp­verja­hreppi, Eiríkur Ólafsson, í skóg­ar­ferð í Búrfelli, við Þjórsá, um þriggja stunda gang fyrir ofan efstu bæi hrepps­ins. Var Eiríkur að safna við, búinn að klyfja klára sína og bjóst til heim­farar. Sá hann þá að hall­að­ist á einum hest­inum og fór að finna lurk ofan á létt­ari klyf­ina.

Á meðan Eiríkur baukaði við þetta sá hann út undan sér að hrísla hreyfð­ist skammt frá honum. Hann leit þangað og sá hvar maður reis upp við dogg.

Lesa meira hér