Dauðvona Erla gefst ekki upp gegn yfirvaldinu: „Á meðan það er leið þá fer ég hana“

Erla Bolla­dóttir hélt blaða­manna­fund í dag þar sem hún fór yfir stöðu mála er varða synjun dóm­stóla um end­ur­upp­töku á Hæsta­rétt­ar­dómi sem féll árið 1980 þar sem Erla var dæmd í þriggja ára fang­elsi í Guð­mundar- og Geir­finns­mál­inu.

Erla Bolla­dóttir

Mynd: BG

Á blaða­manna­fund­inum greindi hún frá því að hún hefði verið greind með ólækn­andi krabba­mein. Sagðist hún þrá ekk­ert heit­ara en að hún fái að sjá rétt­læt­inu full­nægt í mál­inu. Þá sagði hún að það kæmi sterk­lega til greina að skjóta mál­inu til Mann­rétt­inda­dóm­stóls Evrópu. „Á meðan það er leið þá fer ég hana,“ sagði Erla er hún var spurð út í næsta skref.

Nauðgað í fangelsinu

Á fund­inum var hún meðal ann­ars spurð út í meinta nauðgun lög­reglu­manns gegn henni í Síðu­múlafang­elsi árið 1976 en þá var hún þar í haldi. Löngu síðar kærði Erla málið en var þá hið meinta brot fyrnt og látið niður falla árið 2013.

Erla lýsti heim­sókn lög­reglu­manns­ins í klefa hennar á eft­ir­far­andi hátt:

„Það næsta sem ég veit er að hann girðir niður um sig. Er búinn að setja á sig verju og bara gengur hreint til verks. Hann er stöðugt að hlusta eftir því að það sé engin að koma. Hann var kannski tíu mín­útur eða korter þarna inni. Allt í einu rýkur hann upp, segir eitt­hvað, hvíslar eitt­hvað: „Ekki tala um þetta,“ og fer,“.

Missti tengslin við dóttur sína

Aðspurð um áhrifin sem málið hefur haft á hana í gegnum árin sagði Erla að áhrifin hafi verið gríð­ar­lega mikil. Og nefndi dæmi:

„Samband mitt við fyrsta barnið mitt leið fyrir þetta, og gerir enn í dag. Hún var orðin tveggja ára þegar ég fékk hana til baka. Ég þurfti að berj­ast með miklum látum, því að það átti ekki að láta mig fá hana aftur,“ sagði Erla en dóttir hennar var ell­efu mán­aða er Erla var fyrst hand­tekin. „Við náðum ekki að mynda þessi tengsl sem móðir og barn mynda, í öllu þessu.“

Þá hafi heiftin verið gríð­ar­leg í sam­fé­lag­inu gegn henni eftir að henni var sleppt ú fang­elsi og var allt þar til heim­ild­ar­mynd Sig­ur­steins Mássonar, Aðför að lögum var sýnd. Þá hafi almenn­ingur farið að spá meira í mál­inu. „Ég gat verið að labba og ein­hver allt í einu þekkti mig og byrj­aði að úthúða mér, hrækja á mig. Mér var alls staðar sagt að hér væri ég ekki vel­komin, fólk eins og ég. Að dauða­dóm­ur­inn ætti að vera í gildi fyrir fólk eins og okkur,“ sagði Erla á fund­inum.