Páll Baldvin spyr eftir dóm Nínu: „Verður sá sem leikur blindan mann á sviði að vera blindur?“

Í Facebook-hópnum Menn­ing­ar­á­tökin eru fjörugar umræður eftir ansi hreint harðan dóm sem Nína Hjálm­ars­dóttir felldi um sýn­ing­una Sem á himni sem nýverið var frum­sýnd í Þjóð­leik­hús­inu.

Sitt sýn­ist hverjum og allt það, en segja má að dómur Nínu hafi snúið leik­hús­heim­inum hér álandi á hvolf.

Í dómi Nínu má meðal ann­ars lesa þetta:

„Það er lög­mætt að spyrja spurn­ing­ar­innar af hverju Þjóð­leik­húsið fann ekki fatl­aðan leik­ara til að túlka hlut­verk Dodda, þar sem það er lítið mál að finna fatl­aðan ein­stak­ling hér á landi sem getur sungið og leikið.“

Ekki eru allir sáttir við þennan dóm Nínu, né hennar orð um fatl­aða og leik­sviðið. Finnst mörgum sem svo að ófatl­aðir leik­arar eigi að sjá um að leika fatl­aða, en sumum finnst ein­fald­lega að fatlað fólk sem getur leikið og sungið eigi að fá að vera þátt­tak­endur í leik­ritum, hvort sem það er í Þjóð­leik­hús­inu eða ann­ars staðar.

Blaða­mað­ur­inn, bók­mennta­fræð­ing­ur­inn og bók­mennta­gagn­rýn­and­inn Páll Baldvin Bald­vins­son, veltir mál­inu fyrir sér og spyr ein­fald­lega:

David Bowie sem Fíla­mað­ur­inn árið 1980. Fékk þrus­u­góða dóma fyrir leik sinn.

„Hvar endar þessi wok-hugsun; mátti Daniel Day ekki leika í My left foot, Anthony Hopkins í Elephant man ekki frekar en David Bowie á sviði, Dóra Geir­harðs í Gull­regni, Hilmir Snær Ríkarð þriðja? Verður sá sem leikur blindan mann á sviði að vera blindur?“

Þegar stórt er spurt …