Egill og Eiríkur mótmæla harðlega: Segir silkihúfurnar á Skólavörðustíg horfa niður á ruslamenn

Þórarinn Leifsson rit­höf­undur seg­ist á Facebook hafa átt fagn­að­ar­fund í morgun fyrir utan kaffi­húsið á Skóla­vörðu­stíg. Þar hitti hann gamlan vinnu­fé­laga sem var nú að starfa við að hirða rusl. Þórarinn segir fasta­gesti kaffi­húss­ins hafa litið niður á mann­inn og svo sig fyrir að ræða við hann. Egill Helgason, fjöl­miðla­maður og einn fasta­gesta, mót­mælir þessu harð­lega, þó hann hafi ekki verið á staðnum.

„Var í morg­un­kaffi með rjóma íslensk sam­fé­lags á kaffi­húsi á Skóla­vörðu­stig hvar aðeins láta sjá merk­ustu synir íslands – mik­ill heiður að vera inn­undir í slíkum félags­skap. Nema hvað! Þegar ég var að sleikja síð­asta dropann úr tvö­földum Capuchino fer heldur ófrýni­legur rusla­karl að öskra í átt­ina að mér, fúl­skeggj­aður ruddi, af erlendu bergi brot­inn. Var þá ekki Írek vinur mínn mættur í öllu sínu veldi. Algjör öðlingur sem auð­veld­aði mér fyrstu sporin í leiðs­sögn fyrir um fjórum árum. Hvern djöf­ull­inn ertu að sópa rusli, Írek? Áttu ekki að vera að ferja túrista? Ég tók eftir því að sumum silki­húfum á Skóla­vörðu­stíg fannst ekk­ert sér­stak­lega smart að ég væri að kall­ast á við rusla­karla og varð heldur fátt um kveðjur þegar ég lagði frá mér bollan og ók í burtu,“ lýsir Þórarinn.

Egill Helgason segir í athuga­semd að þessu trúi hann ekki. „Ég mætti ekki í kaffi í morgun, en ekki hef ég orðið var við að félagsr líti niður á rusla­karla eða fólk almennt. Kaffi­stéttin er kær­leiks­ríkt sam­fé­lag. Einn okkar, sá fræg­asti myndi ég telja, er meira að segja með sér­stakan gripil sem hann notar til að tíns upp rusl á förnum vegi…“

Eirikur Bergmann, stjórn­mála­pró­fessor og fasta­gestur, stað­festir þetta. Hann hafi verið á staðnum. „Bíddu nú við. Ég var þarna og ekki varð ég var við að nokkrum hafi þótt það á nokkurn hátt ósmart. Þvert á móti er þarna gott félag við alla á svæð­inu. Þetta segi ég, fyrr­ver­andi ösku­karl sjálfur,“ segir Eiríkur.