Vilhjálmur lætur að því liggja að hryðjuverkamálið tengist frumvarpi Jóns: „Okkar eigið USA“

Vil­hjálmur H. Vil­hjálms­son hæsta­rétt­ar­lög­maður ritar afar áhuga­verða grein sem ber yfir­skrift­ina:

Jón Spæjó:

„Það er haust. Það stytt­ist í að fjár­lög rík­is­ins komi til umræðu á Alþingi. Þegar þeir stíga á stokk íbyggnu menn­irnir með alvar­lega lúkkið í svörtu bún­ing­unum og lýsa því yfir að þeim hafi naum­lega tek­ist að koma í veg fyrir hryðju­verk. Lands­menn og konur fá hland fyrir hjartað og marg­falt fleiri trúa því í dag en í gær að mann­skætt hryðju­verk verði framið á Íslandi.“

Bætir við að „dóms­mála­ráð­herra er sleg­inn í yfir fréttum lög­regl­unnar. Hann hrósar lög­regl­unni í hástert fyrir að hafa afstýrt voða­at­burði. Hann segir að skelfi­legar aðstæður séu að mynd­ast á Íslandi og almenn­ingur þurfi að horfast í augu við veru­leik­ann.

Á Laga­deg­inum segir sak­sókn­ari að huga þurfi að því að koma upp málm­leit­ar­hliðum í dóm­húsum. Okkar eigið USA.“

Jón Gunn­ars­son dóms­mála­ráð­herra hér á mál­verki eftir Þránd Þór­ar­ins­son mynd­list­ar­mann.

Vil­hjálmur nefnir að „eft­ir­lits­iðn­að­ur­inn á Íslandi faðm­ast tár­votur yfir því að vera enn á lífi og allir klappa öllum á bakið. Dóms­mála­ráð­herra sprettur fram eins og stál­fjöður í fjöl­miðlum vopn­aður nýju laga­frum­varpi um for­virkar rann­sókn­ar­heim­ildir. Hann segir að frum­varpið sé til­búið í dóms­mála­ráðu­neyt­inu. Það eigi bara enn eftir að líta dags­ins ljós. Hvernig sem það kemur heim og saman.“

Og Vil­hjálmur heldur áfram:

„Hugs­an­lega þolir frum­varpið bara ekki dags­ljósið. Dóms­mála­ráð­herra segir að laga­frum­varpið sé nákvæm­lega það sem kallað hafi verið eftir. Tíma­setn­ingin sé til­viljun. Einmitt. Við erum öll fífl. Laga­frum­varp samið af lög­reglu fyrir lög­reglu til þess að njósna um borg­ar­ana eftir geð­þótta lög­reglu án þess að grunur sé um afbrot og íþyngj­andi eft­ir­lits dóm­stóla. Nafnið er reyndar snilld. Frumvarp um heim­ildir til afbrota­varna. Hver kaupir það ekki? Afbrota­vörn. Nafnið breytir samt engu. Þetta er bara nýtt orð yfir sama skít­inn. Réttinn til að njósna. 1984 eftir Orwell.“

Bætir við að „þessi krafa að lög­gjaf­inn veiti lög­regl­unni heim­ild til þess að njósna um borg­ar­anna án aðkomu dóm­stóla og gruns um að afbrot hafi verið framið er ekki ný af nál­inni. Hún hefur margoft komið fram áður og yfir­leitt sem svar við kalli lög­regl­unnar „Úlfur, Úlfur”.

Í dag eru það hryðju­verk. Á morgun stór­hættu­legir blaða­menn sem ógna þjóðar­ör­yggi með frétta­flutn­ingi um landið og miðin og fyrir 10 árum voru það Hells Angels.“

Hann segir einnig að „sú ætlan lög­reglu leiddi til að for­sprakki sam­tak­anna var lát­inn rotna í gæslu­varð­haldi við ómann­úð­legar aðstæður í hegn­ing­ar­hús­inu við Skóla­vörðu­stíg í tæpa sex mán­uði. Hann var síðan ákærður fyrir allt og ekk­ert. Stuttu síður var hann sýkn­aður af öllum kröfum ákæru­valds­ins í Hæsta­rétti. Mörgum árum síðar voru honum dæmdar 7,5 millj­ónir í skaða­bætur vegna aðfarar íslenska rík­is­ins að mann­rétt­indum hans. Mér er ekki kunn­ugt um að nokkur hafi beðið hann afsök­unar á því að íslenska ríkið lagði líf hans í rúst. Til­gang­ur­inn helgar með­alið.“

Að lokum bendir Vil­hjálmur á að í dag hafi lög­reglan „víð­tækar vald­heim­ildir til þess að beita borg­ar­anna þving­un­ar­ráð­stöf­unum í þágu rann­sóknar á saka­málum s.s. síma­hlerun, her­bergja­hlustun, skoðun á raf­rænum gögnum, stað­setn­ingu á grund­velli síma­ganga, beit­ingu eft­ir­far­ar­bún­aðar o.s.frv. Í dag eru þessar aðgerðir lög­reglu háðar sam­þykki og sæta eft­ir­liti dóm­stóla eins og eðli­legt er í rétt­ar­ríki. Því má alls ekki breyta.“