Fjórar tannlausar kengúrur fundust í Hafnarfirði: „Þær eru þarna til bráðabirgða í nokkra daga.“

„Kengúr­urnar eru frekar smáar en það furðu­lega er, að dýrin fjögur eru tann­laus og lítur helst út fyrir að tenn­urnar hafi verið dregnar úr þeim.“ sagði í frétt Tímans föstu­dag­inn, 23. des­em­ber 1988 undir fyr­ir­sögn­inni: Kengúrur híma í kulda og trekk.  

Blaða­maður og ljós­mynd­ari Tímans könn­uðu stað­inn eftir að ábend­ing barst um að ein­hver dýr væru enn að finna á svæði Sædýra­safns­ins en safnið hafði verið úrskurðað gjald­þrota og lokað þremur árum áður. 

„Eftir nokkra stund kom í ljós að upp­lýs­ing­arnar eru réttar, á staðnum eru kengúrur. Leyfi fékkst til að líta á dýrin, en ekki mátti mynda þau eða birta frétt í blað­inu. Tíminn hundsar þetta bann vegna þess að þetta er dæmi um ómann­úð­lega með­ferð á dýrum sem eiga alls ekki að lifa við jafn slæmar kring­um­stæður og þarna eru, sem eru eins ólíkar nátt­úru­legum lífs­að­stæðum þeirra í Ástralíu og hugs­ast getur. Starfs­mað­ur­inn sagði að til hefði staðið að lóga dýr­unum í byrjun des­em­ber en það hefði dreg­ist. – Það er kannski engin furða því með réttu hefði átt að lóga dýrynum fyrir þremur árum.“

Aðstæður dýr­anna voru væg­ast sagt bæði bág­bornar og for­kast­an­legar út frá lýs­ingu blaða­manns­ins. „Kofinn er lít­ill og sóða­legur, stærðin er u.þ.b. 2×5 metrar. Ekkert er inni í kof­anum nema bert stein­gólfið og körfur með mygl­uðu brauði, sal­ati og ávöxtum. Að vísu hefur veríð komið fyrir ofni til að veit ein­hvern yl. Þarna verða dýrin að híma því út geta þau ekki farið vegna kuld­ans. Eftir að Sædýra­safnið varð gjald­þrota var öllum öðrum dýrum lógað, en hið furðu­lega er að allan þennan tíma hefur líf­inu verið haldið í kengúr­unum fjórum, sem eru á bil­inu fjög­urra til fimm ára gamlar.“ 

Kengúr­urnar sem fund­ust Mynd/skjá­skot tima­rit.is – Tíminn

Fræðslustjóra fátt um svör

Fjöl­mið­il­inn, Tíminn setti sig í sam­band við þáver­andi fræðslu­stjóra safns­ins, Helga Jónsson. Var hann spurður spurn­inga um aðstæður og aðbúnað dýr­anna.  „Þær eru þarna til bráða­birgða í nokkra daga,“ svar­aði hann.

En hafa dýrin ekki verið þarna frá því að safnið varð gjald­þrota? 

„Þær eru búnar að vera þarna alla sína tíð.“ 

– Af hverju hefur dreg­ist svona lengi að lóga þeim eða koma þeim fyrir við mann­úð­legri aðstæður? 

„Ég get ekki svarað því. Þeir sem vinna þarna hafa haldið mikið upp á þessi dýr og hugsað um þau.“ 

– Eru það þá starfs­menn sem hafa viljað halda í dýrin? 

„Ég sé ekki for­sendur fyrir því að fara að ræða þetta.“ 

– En hefur ekki verið talað við ykkur af fólki frá Dýra­vernd­un­ar­fé­lag­inu? 

„Nei, það hefur ekki verið neitt að kengúr­unum, þær eru í upp­hit­uðu húsi og vel um þær hirt.“ 

– Ég sá hvernig er búið að þeim, þær eru fjórar í Iitlum kofa. Maðurinn sem ég hitti sagði að þeim yrði lógað mjög fljót­lega. Veistu hvenær það verður gert? 

„Ég upp­lýsi það bara ekk­ert, ég vil ekki ræða þetta frekar.“ 

– Má ég spyrja hvort þið hafið reynt að koma þeim úr landi í dýra­garða? 

„Nei, við höfum ekki reynt það.“ 

Tíminn tilkynnti málið

Fjöl­mið­ill­inn til­kynnti Sambandi dýra­vernd­un­ar­fé­laga Íslands um kengúr­urnar sem tók málið fyrir. Undrun for­manns sam­bands­ins leyndi sér ekki og sagði sam­bandið ekki hafa vitað betur en að öllum dýrum safns­ins hafi verið lógað.

„Hvað ertu að segja!“ 

Var það fyrsta sem Jórunn Sörensen for­maður Sambands dýra­vernd­un­ar­fé­laga Íslands sagði þegar Tíminn til­kynnti henni um kengúr­urnar. „Við héldum að það væri búið að lóga öllum dýrum sem voru í safn­inu og vorum ánægð með það. Sædýra­safnið var alltaf til vand­ræða og fjöldi mála sem kom upp vegna slæmrar með­ferðar á dýr­unum. Varðandi þetta til­tekna mál sagði Jórunn: „Þetta kemur mér mjög á óvart eins og ég sagði áðan því okkur hafði verið Tímamynd: Gunnar sagt að þarna væri ekk­ert kvikt lengur. Ég á heldur alls ekki von á því að það sé vel um dýrin hugsaö því ára­lóng vand­ræði voru meo safnið á meðan það var og hét. Nú eru engir áhorf­endur til staðar til að veita aðhald, þannig að ég á ekki von á góðu.“ Dýra­vernd­un­ar­fé­lagið mun taka þetta mál fyrir og sjá til þess að dýrin losni undan þess­ari slæmu með­ferð.

Sædýrasafnið í Hafnarfirði

Jón Kr. Gunn­ars­son skip- og rit­stjóri stofn­aði Sædýra­safnið árið 1969 ásamt Hjálp­ar­sveit skáta í Hafn­ar­firði. Safnið var vel sótt á sjö­unda og átt­unda ára­tug síð­ustu aldar. Starf­semi safns­ins fékk á sig harða gagn­rýni meðal ann­ars þar sem starf­semi þess var fjár­mögnuð með föngun og sölu háhyrn­inga til sædýra­safna og dýra­garða víðs­vegur um heim­inn.

Sædýra­safnið var stað­sett neð­ar­lega í Holtunum í Hafn­ar­firði. Þar gátu gestir séð hvali, ísbirni, kengúrur, seli, ljón, apa og íslensk hús­dýr. Safninu var lokað sökum rekstar­erf­ið­leika árið 1987.