Valgeir Skagfjörð minnist látins vinar: „Lífið reyndist Finna mínum erfitt“

Valgeir Skag­fjörð, leik­ari og tón­list­ar­maður minn­ist lát­ins vinar síns, Magnús Finn Jóhanns­sonar sem jarð­settur verður í dag.

Skrifaði Valgeir hjart­næma færslu á Facebook þar sem hann minn­ist Magnúsar Finns en þeir kynnt­ust er Valgeir og félagar hans fengu hann í hljóm­sveit sína.

Valgeir gaf Mannlífi góð­fús­legt leyfi til að birta minn­ing­ar­grein­ina í heild sinni. Hana má lesa hér fyrir neðan:

„Í dag verður Magnús Finnur Jóhanns­son vinur minn kvaddur hinsta sinni. Við kynnt­umst fyrst þegar við vorum rétt skriðnir yfir tví­tugs­ald­ur­inn. Hans var beðið með óþreyju því hann kom til greina sem söngv­ari í hljóm­sveit­inni sem við nokkrir félagar vorum að stofna. Hann var í hljóm­sveit­inni Stofnþel og fóru sögur af undra­verðum söng­hæfi­leikum hans. Ég hafði aldrei heyrt í honum en hafði heyrt því fleygt að hann gengi undir nafn­inu „Storm­brin­ger“.

Það var spennu­þrungið and­rúms­loft í bíl­skúrnum við Kárs­nes­braut 63 þegar hann ásamt Tryggva Hübner gít­ar­leik­ara úr Stofn­þeli komu inn um dyrnar. Við vorum að æfa frum­samið lag eftir mig sem hét: „I’m a man.“ Hann kom með sinn eigin hljóð­nema sem hann stakk í sam­band. Hann lærði lagið á ljós­hraða og röddin hans fór lag­inu vel. Æfingin gekk svo vel að það var ákveðið að hljóm­sveitin skyldi form­lega verða skipuð þessum fimm ein­stak­lingum sem þarna voru saman komnir. Hann var sann­ar­lega „Storm­brin­ger“. Við Finni (eins og hann var alltaf kall­aður) náðum vel saman og hann var eins og fæddur til að syngja lögin mín og öll hin sem okkur lang­aði til að hafa á efn­is­skránni. Tveimur mán­uðum síðar vorum við til­búnir að koma fram opin­ber­lega og það átti sér stað spreng­ing. Hljóm­sveitin Cabaret leit dags­ins ljós og var kosin „Bjartasta vonin“ það ár og Finni kos­inn efni­leg­asti söngv­ar­inn í brans­anum. Honum skaut upp á stjörnu­him­in­inn með stórum hvelli.Það er margs að minn­ast frá þessum árum en mest um vert er sú vina­átta og þau sér­stöku tengsl við Finni áttum. Þau vin­áttu­bönd héld­ust lengi og hann kom til okkar í hljóm­sveit­ina Tíbrá frá Akranesi mörgum árum síðar og þar áttum við gott tíma­bil líka. Við tókum upp plötu með lögum eftir mig og náðum vel saman eins og forðum. En síðan skildi leiðir og Finni vinur minn átti eftir að kneyfa ört sitt ljúfa líf á meðan ég sagði skilið við Bakkus og það slakn­aði á vin­áttu­böndum okkar. Lífið reynd­ist Finna mínum erfitt þrátt fyrir allar þær góðu gjafir sem hann hafði hlotið í önd­verðu. Hann háði harða bar­áttu við alkó­hól­isma og mikið sem hann reyndi að kom­ast inn á rétta braut. Ég get því miður ekki fylgt honum síð­asta spöl­inn en hugur minn dvelur við góðu minn­ing­arnar og sá mús­íkalski drengur sem Finni var á sinni tíð er nú lagður af stað í sína hinstu ferð í þess­ari jarð­vist og megi allar góðar vættir fylgja honum hvert svo sem hún liggur. Eftir sitja alls konar stef og lag­línur og hljómur söngraddar hans verður ávallt í minni mér.

Ég sendi ætt­ingjum hans og afkom­endum mínar inni­leg­ustu sam­úð­ar­kveðjur. Bless Finni minn og takk fyrir allar góðu stund­irnar.“

Mannlíf vottar einnig vinum og vanda­mönnum Finna samúð sína.