Natan um ESB: „Við ákvörðunarborðið mun Ísland eiga sæti og vera með vægi langt umfram stærð“

Natan Kol­beins­son, for­maður Við­reisnar í Reykja­vík, skrifar grein sem ber yfir­skrift­ina:

Rykið dustað af gömlum frösum.

Hefst svona:

„Þann 13. mars skrif­aði 6. þing­maður Reyka­vík­ur­kjör­dæmis norður pistil þar sem hún þakk­aði mér fyrir að dusta rykið af gömlum ESB greinum frá henni. Stað­reyndin er samt sú að þrátt fyrir að and­stæð­ingar aðildar hér á Íslandi halda ennþá fast í gamla orð­ræðu og gömul rök þá hefur Evr­ópu­sam­bandið gengið í gegnum miklar breyt­ingar frá því aðild­ar­við­ræður fóru síð­ast fram.“

Natan segir að „í grein sinni fer þing­mað­ur­inn um víðan völl og skrifar meðal ann­ars um að engin þörf sé á að ræða þjóð­ar­at­kvæði um aðild­ar­við­ræður þar sem við kusum til Alþingis fyrir minna en tveimur árum. Lýðræðið innan ESB Evr­ópu­sam­bandið er langt um lýð­ræð­is­leg­asta alþjóða­sam­starf mann­kyns­sög­unnar enda er þar þing kosið í almennum kosn­ingum, fram­kvæmda­stjórn sem starfar í umboði þings­ins og ráð­herra­ráð myndað af lýð­ræð­is­lega kjörnum full­trúum allra aðild­ar­ríkja.

Það er rétt sem þing­mað­ur­inn segir að innan ráð­herra­ráðs­ins þurfa margir mála­flokkar ekki ein­róma sam­þykki og þar ræður íbúa­fjöldi vissu­lega hvernig kosn­ingar fara. Í sjáv­ar­út­vegs og orku­málum, sem hún nefnir sér­stak­lega, þarf auk­inn meiri­hluta fyrir sam­þykki. Sá meiri­hluti þarf að koma frá 55% aðild­ar­ríkja með 65% íbúa á bak við sig. Ótti hennar við það að lítil hópur stórra ríkja ráði þarna öllu er því algjör­lega óþarfur.“

Segir einnig að „Evr­ópu­þingið sem kosið er í almennum kosn­ingum myndi tryggja okkur 6 þing­menn á þing­inu. Það gerir 1 þing­mann fyrir hverja 42.431 kjós­enda á Íslandi en til sam­an­burðar er Þýska­land með einn þing­mann fyrir hverja 637.303 kjós­endur svo við Íslend­ingar verðum með þing­manna­fjölda lang umfram íbúa­fjölda. Þar að auki mun Ísland fá eitt sæti í fram­kvæmda­stjórn ESB sem er sami fjöldi og öll önnur aðild­ar­ríki fá. Ísland mun því hafa full­trúa á öllum stigum og gott betur en það.“

Natan bendir á að „lítil ríki hafa líka fengið stór og valda­mikil emb­ætti innan sam­bands­ins. Þar má til að mynda nefna for­seta Evr­ópu­þings­ins, Roberta Metsola, sem kemur frá Möltu sem er í dag minnsta aðild­ar­ríki ESB.

Við ákvörð­un­ar­borðið mun Ísland eiga sæti og vera með vægi langt umfram stærð. Við myndum ekki lengur standa frammi á gangi á meðan ákvarð­anir um okkar hags­muni eru teknar. Það þarf því eng­inn að ótt­ast sam­starfs­samn­ing rík­is­stjórnar Þýska­lands, líkt og þing­mað­ur­inn minnt­ist á. Þótt Þýska­land sé stórt þá ræður það ekki eitt síns liðs hvert sam­bandið stefnir.“

Þetta segir Natan að end­ingu:

„Fyrir einu og hálfu ári gegnum við til kosn­inga. Kosn­ingar sem sner­ust um covid-aðgerðir, skulda­söfnun rík­is­sjóðs í landi tæki­fær­anna, að það skiptir máli hverjir stjórna og nokkra fleiri hluti. Málefni sem var lítið sem ekk­ert rætt var mögu­leg aðild Íslands að Evr­ópu­sam­band­inu.

Ég er sam­mála hátt­virtum þing­manni að Evr­ópu­málin eru mik­il­væg en þau eru ekki það eina sem ræður atkvæðum kjós­enda. Að nota þing­kosn­ingar sem mæli­kvarða fyrir því hvort Ísland vilji í ESB eða ekki er ofurein­földun á mynd­inni.

Evr­ópu­sinnar ótt­ast ekki umræð­una sagði ég í grein minni í síð­ustu viku og Evr­ópu­sinnar ótt­ast ekki heldur að þjóðin fái að kjósa. Eina leiðin til að kom­ast að því hvort hags­munum okkar sé best borgið utan sam­bands­ins eða innan er að þjóðin fái kjósa um aðild­ar­við­ræður. Ef þjóðin vill leyfa okkur að klára við­ræð­urnar þá getum við kom­ist að því hvað okkur stendur nákvæm­lega til boða.“