Ingunn sofnaði undir stýri og endaði í skurði: „Ég verð að finna þessa konu“

Ingunn Bylgja Ein­ars­dóttir er heppin að vera á lífi. Hún sofn­aði við stýri á leið sinni frá Reykja­víkur til Akur­eyrar og end­aði í skurði. Hún vill nú finna kon­una sem hlúði að henni á meðan beðið var eftir sjúkra­bíl.

Í færslu á Facebook sem full er af kald­hæðni og húmor, segir Ingunn Bylgja frá því að hún hafi sofnað undir stýri á leið til Akur­eyrar úr borg­inni og endað í skurði. Ingunn slapp ótrú­lega vel með klofið bringu­bein og mar og bólgur um lík­amann, sam­kvæmt sam­tali sem hún átti við Mannlíf. Var hún hissa á því hvað margir stopp­uðu og hjálp­uðu henni og afar þakk­lát þeim en Ingunn sagð­ist í sam­tali við Mannlíf vilja finna fólkið sem kom fyrst að slys­inu og hjálp­uðu henni. Í lok færsl­unnar hvetur hún fólk til þess að fara ekki af stað í keyrslu nema úthvíld.

Færsluna má lesa hér:

„Jæja. Veislu­líf Ingunnar heldur áfram.

Á leið minni til Akur­eyrar frá Reykja­vík, tókst mér að sofna hressi­lega undir stýri og end­aði í skurði. Vel gert Ingunn, vel gert.Fullt af fólki stopp­aði og hjálp­aði mér útúr bílnum og sóttu allt dótið mitt. Ég var látin setj­ast í grasið og ein­hver kona pakk­aði mér inní teppi og hélt utanum mig þangað til sjúkra­bíll­inn kom.Ég verð að finna þessa konu.Það sem kom mér á óvart að það var margt um mann­inn. Fjöldi fólks stopp­aði til að aðstoð. Vá hvað ég var þakk­lát fyrir þol­in­mæð­ina og gæsk­una sem þetta fólk sýndi mér. Þau tóku til í bílnum, sóttu allan far­ang­ur­inn minn og sáu til þess að hann færi með mér. Í sjokk­inu og áfall­inu, var ég óskilj­an­leg vegna krampa sem ég fékk. Ótrúlega óþægi­legt en þetta er allt að koma.Elsku fólk, takk inni­lega Ég fæ að liggja inni eina nótt en svo þarf ég að sjá um mig sjálf. Kona sem getur ekki sest upp nema með aðstoð. Þarf ég að fá lánað bekken Í sjúkra­bílnum var geð­þekkur maður sem spjall­aði við mig alla leið á SAK. Tíminn leið hraðar í nær­veru þessa manns og hann sá einnig til þess að ég væri ekki kvalin.Á SAK kom í ljós að bringu­beinið er brotið í tvennt og ekk­ert hægt að gera í því. Hjúkr­un­ar­kon­urnar hér eru englar í manns­mynd. Ljúfar og hjálp­uðu mér með natni og ró. Ekkert að flýta sér­Munið að vel sofin og upp­lögð í löngum akstri. Ég t.d. svaf senni­lega ekki meira en ca einn og hálfan tíma. Það er galið.Förum var­lega og upp­lögð í langan akstur.“