Ráðist að Kára Stefánssyni úti á götu: „Maður byrjaði að öskra á mig“

Kári Stef­áns­son, for­stjóri Íslenskrar erfða­grein­ingar, tjáði sig oft og mikið á meðan far­aldri kór­ónu­veirunnar stóð og það fór illa í margt fólk.

Kári segir í við­tali við hlað­varpið Skoð­ana­bræður að þegar hann horfi til baka er ýmis­legt sem hann myndi gera öðru­vísi í sam­bandi við kór­óna­veiruna.

„Ef við færum aftur af stað og við vissum það sem við vitum núna og þessi pest kæmi, þá held ég að ég myndi leggja til að fólk undir fimm­tugu yrði ekki bólu­sett. Ann­að­hvort undir fer­tugu eða fimm­tugu. Bara vegna þess að með öllum lyfjum, hvort sem það eru bólu­efni eða annað, þá ertu alltaf að meta ann­ars vegar akk­inn af því og hins vegar áhætt­una sem þú tekur. Lækn­is­fræði í dag er ekk­ert annað en sífellt mat á líkum,“ sagði Kári um málið.

Kári telur hins vegar að það þýði ekki að það séu ekki aðilar sem héldu uppi alls konar vit­leysu um far­ald­ur­inn án þess að hafa þekk­ingu um málið. Hann telji að stjórn­völd hafi gert sitt besta í mál­inu, þó að ein­hverjar ákvarð­anir hafi hugs­an­lega reynst rangar. Eftir á að hyggja.

„Þegar þessi far­aldur varð raun­veru­leiki fyrir okkur hér uppi á Íslandi í mars árið 2020 þá leit þetta út fyrir að vera fyrsti kafli í sög­unni um útrým­ingu mann­kyns. Þetta leit út fyrir að vera alveg gíf­ur­lega alvar­legt. Núna þegar við horfum til baka þremur árum seinna er eng­inn vandi að segja: Þetta var ekk­ert svona hættu­legt. Og þar með fara þessar aðgerðir að hljóma eins og mikið ofríki. Ég held að vísu að það sé mjög gott að á meðan á þessu stóð hafi alls konar fólk í íslensku sam­fé­lagi verið að mót­mæla þessum aðgerðum vegna þess að ef það hefði ekki verið þá byggjum við ekki við lýð­ræði,“ sagði Kári.

Þá hafi Kári sjálfur þurft að glíma við vit­leys­inga í hans per­sónu­lega lífi og verið sak­aður um að vera græða millj­arða á far­aldr­inum. Einnig hafi Kári orðið fyrir árásum fólks úti á götu. „Ég var til dæmis á Blöndu­ósi með fjöl­skyldu minni þegar það stopp­aði bíll og maður byrj­aði að öskra á mig að fólk sé enn þá að deyja af lyfjum sem ég hafi gefið þeim í far­aldr­inum. Hann jós yfir mig þessum skömmum.”