Sósíalistaflokkurinn hafnar „áróðri Seðlabankans og ríkisstjórnarinnar“

Sós­í­alista­flokk­ur­inn sam­þykkti ályktun á sam­eig­in­legum fundi fram­kvæmda­stjórna og mál­efna­stjórnar flokks­ins. Þar hafnar flokk­ur­inn „áróðri Seðla­bank­ans og rík­is­stjórn­ar­innar um að launa­hækk­anir valdi verð­bólgu.“

Eft­ir­far­andi ályktun var sam­þykkt á sam­eig­in­legum fundi fram­kvæmda­stjórnar og mál­efna­stjórnar Sós­í­alista­flokks­ins, sjá hér á vef flokks­ins:

Auð­valdið grefur undan efna­hags­legu jafn­vægi og veldur verð­bólgu

Sam­eig­in­legur fundur fram­kvæmda- og mál­efna­stjórna Sós­í­alista­flokks­ins vekur athygli á að hagn­að­ar­sókn fyr­ir­tækja drífur áfram verð­bólgu. Verð á vöru og þjón­ustu hefur hækkað langt umfram til­efni. Hækkanir eru keyrðar áfram af græðg­is­sókn eig­enda fyr­ir­tækj­anna.

Sós­í­alistar hafna áróðri Seðla­bank­ans og rík­is­stjórn­ar­innar um að launa­hækk­anir valdi verð­bólgu. Launa­fólk sækir hækk­anir launa til að vinna gegn skerð­ingu kaup­máttar vegna verð­bólg­unnar sem eig­endur fyr­ir­tækja hafa magnað upp.

Ef stjórn­völd störf­uðu fyrir almenn­ing væri meg­in­verk­efni þeirra að stuðla að hækkun launa svo launa­fólk geti lifað af í landi þar sem verð­lag er hátt. Stefna stjórn­valda, Seðla­banka og rík­is­stjórnar, er hins vegar að halda aftur af launa­hækk­unum en ekki verð­hækk­unum fyr­ir­tækj­anna. Og svo magna stjórn­völd upp vanda almenn­ings með vaxta­hækk­unum til að verja auð hinna ríku. Þessi stefna afhjúpar fyrir hvern stjórn­völd vinna. Ekki almenn­ing heldur fjár­magns­eig­endur og eig­endur fákeppn­is­fyr­ir­tækj­anna.

Í erindi Sós­í­alista Ráðumst að rótum spill­ingar segir meðal ann­ars:

„Eitt mik­il­væg­asta verk­efni stjórn­mál­anna er því að snúa rík­is­vald­inu af braut sér­hags­muna­gæslu og mis­mun­unar og verja sam­fé­lagið allt, allan almenn­ing og sér­stak­lega þá sem vald­laus­astir eru, minnst fá og ekk­ert eiga fyrir spill­ingu vald­hafa og sér­hags­munafla.

Þar sem svo stutt er á milli vald­hafa ríkis og sveit­ar­fé­laga og auð­manna, eig­enda og stjórn­enda stór­fyr­ir­tækja og hags­muna­sam­taka þeirra, eins og raunin er hér á landi, er gríð­ar­lega frjór jarð­vegur fyrir spill­ingu. Og spill­ingin dafnar hvergi betur en þar sem eru náin tengsl milli valda­mik­illa stjórn­mála­flokka og stjórn­mála­manna og stór­fyr­ir­tækja og hags­muna­sam­taka þeirra.“