Yfirlýsing frá Tómasi Guðbjartssyni lækni: „Hefur valdið mér og fjölskyldu minni ómældum sársauka“

Tómas Guð­bjarts­son biðst afsök­unar á þeim atriðum plast­barka­máls­ins sem snýr að honum og segir málið hafa haft afar slæm áhrif á fjöl­skyldu sína.

Í yfir­lýs­ingu frá Tómasi Guð­bjarts­syni lækni fer hann yfir nokkur atriði tengdu plast­barka­mál­inu svo­kall­aða og frétta­flutn­ingi af því und­an­farið. Segir hann umræð­una hafa verið á köflum óvægna og að stundum hafi verið farið „frjáls­lega með stað­reyndir“ og því vilji hann árétta nokkra hluti.

Tómas útskýrir að hann hafi ekki verið sendur í leyfi frá störfum á Land­spít­ala, heldur hafi hann fylgt ráðum kollega sinna og farið í sjúkra­leyfi. „Það geri ég bæði heilsu minnar vegna og með hags­muni sjúk­linga minna í huga,“ segir Tómast og segir að í starfi hjarta- og lungna­skurð­læknis, geti mis­tök auð­veld­lega ógnað lífi sjúk­ling­anna og segir hann að ein­beit­ing­una hafi skort hjá honum í þeim „stormi“ sem „geisað hafi und­an­farið.“

Einnig segir Tómas að hann hafi tíu sinnum borið vitni í mál­inu og haft frum­kvæði á að afhenda öll gögn sem hann hafði um málið, jafn­vel þó það kæmi niður á honum sjálfum. Þá segir hann að alla tíð hafi hann verið afar opinn við fjöl­miðla og að það hafi „orkað tví­mælis“ hjá sumum kollega hans og að hann muni taka þá gagn­rýni til greina.

Að lokum biðst Tómas afsök­unar á þeim þáttum máls­ins sem snéru að hans starfi sem læknir og fræði­maður og að hafa látið Paolo Macchiarini plata sig þetta lengi. Segir hann að málið hafi elt sig í 12 ár og haft gríð­ar­leg áhrif á fjöl­skyldu sína. „Þetta mál hefur nú fylgt mér í rúm­lega 12 ár og valdið mér og fjöl­skyldu minni ómældum sárs­auka, sárs­auka sem mun fylgja mér ævina á enda. Meiri er þó vita­skuld sárs­auki og missir ekkj­unnar og barn­anna tveggja, sem mér verður ítrekað hugsað til.“

Yfir­lýs­ing­una má lesa í heild sinni hér fyrir neðan:

Und­an­farið hefur aðkoma mín að fyrstu plast­barka­að­gerð­inni á Kar­ólínska sjúkra­hús­inu í Stokk­hólmi í júní 2011 verið á ný í fréttum. Umræðan hefur á köflum verið óvægin og stundum farið frjáls­lega með stað­reyndir. Ég vil því árétta eft­ir­far­andi:

• Ég hef ekki verið sendur í leyfi frá störfum á Land­spít­ala, heldur hef ég fylgt ein­dregnum ráðum lækna og farið í sjúkra­leyfi. Það geri ég bæði heilsu minnar vegna og með hags­muni sjúk­linga minna í huga. Í starfi hjarta- og lungna­skurð­læknis geta mis­tök í aðgerð auð­veld­lega ógnað lífi þeirra, en í þeim stormi sem hefur geisað und­an­farið hef ég ekki haft þá ein­beit­ingu sem starfið krefst. Stjórn­endur á Land­spít­ala hafa stutt þessa ákvörðun mína.

• Á sl. 10 árum hef ég verið kall­aður til sem vitni hjá 10 inn­lendum og erlendum rann­sókn­ar­að­ilum plast­barka­máls­ins, m.a. rann­sókn­ar­nefndum Karol­insku stofn­un­ar­innar, Karol­inska sjúkra­húss­ins, sænsku lög­regl­unnar og síð­ast en ekki síst  óháðri rann­sókn­ar­nefnd Land­spít­ala og Háskóla Íslands sem Páll Hreins­son stýrði og skil­aði ítar­legri skýrslu um 2017, sem má sjá hér: https://www.hi.is/frettir/skyrsla_nefndar_um_plastbarkamalid_kynnt. Nafn mitt kemur oft fyrir í öllum þessum skýrslum, enda ákvað ég að eigin frum­kvæði að afhenda öll gögn sem ég hafði undir höndum til sænsku lög­regl­unnar, þegar hún hóf form­lega rann­sókn á störfum Paolo Macchiarini fyrir tæpum ára­tug síðan. Gögnin inni­halda m.a. nákvæma tíma­línu og per­sónu­lega tölvu­pósta, og hafa verið lyk­il­heim­ildir við að upp­lýsa málið. Að afhenda slík gögn var ekki sjálf­gefið, enda afhjúp­uðu þau í sumum til­vikum ófull­komin vinnu­brögð af minni hálfu.

• Í gegnum tíð­ina hef ég verið mjög opinn fyrir sam­skiptum við fjöl­miðla og litið á það sem hluta af starfi mínu sem pró­fessor í skurð­lækn­is­fræði. Ég hef einnig lagt í vana minn að svara fjöl­miðlum þegar til mín hefur verið leitað. Þetta hefur greini­lega orkað tví­mælis hjá sumum kol­legum mínum og ég mun taka þá gagn­rýni til greina. Ég er mann­legur, oft á tíðum fyr­ir­ferða­mik­ill og hvat­vís, en eflaust líka hégóm­legur, ekki síst þegar ég hef komið fram í fjöl­miðlum til að ræða mál­efni sem standa hjarta mínu nærri. Ég hef þó ávallt, og eftir bestu vit­und, reynt að greina rétt frá stað­reyndum.

• Ég biðst afsök­unar á þeim atriðum í þessu máli sem hefðu betur mátt fara og sneru að mínum störfum sem læknir og fræði­maður, og hversu langan tíma það tók mig að sjá í gegnum Paolo Macchiarini og þann blekk­ing­ar­vef sem hann skóp, og er vel lýst í þátt­unum Bad Surgeon á Netflix. Þetta mál hefur nú fylgt mér í rúm­lega 12 ár og valdið mér og fjöl­skyldu minni ómældum sárs­auka, sárs­auka sem mun fylgja mér ævina á enda. Meiri er þó vita­skuld sárs­auki og missir ekkj­unnar og barn­anna tveggja, sem mér verður  ítrekað hugsað til.

Að lokum óska ég eftir að  fjöl­miðlar virði það að ég er í sjúkra­leyfi og mun hvorki svara tölvu­póstum né koma í við­töl.

Virð­ing­ar­fyllst, 

Reykja­vík, 8. jan­úar 2024 

Tómas Guð­bjarts­son