Reyndu vopnað rán í söluturni Þuríðar: „Ég læt ekkert vaða yfir mig, það gengur ekki“

Þuríður Vil­helms­dóttir eig­andi sölu­turnar á Njáls­götu 1 var heppin að hafa sett við­vör­un­ar­kerfi upp stuttu fyrir laug­ar­dags­vakt sem hún átti í nóv­em­ber 1993.

Um klukkan 18:00 eitt laug­ar­dags­kvöld í nóv­em­ber árið 1993, komu tveir ungir menn inn í sjoppu sem Þuríður Vil­helms­dóttir rak og starf­aði í. Annar þeirra vaktaði dyrnar á meðan hinn beindi skamm­byssu að Þuríði og skip­aði henni að afhenda sér pen­inga úr afgreiðslu­kass­anum. Þuríður, sem var ekki vön að láta vaða yfir sig, kom mönn­unum á óvart og harð­neit­aði að afhenda pen­ing­inn. Og ekki nóg með það heldur ýtti hún umsvifa­laust á við­vör­un­ar­bjöll­una sem hún var nýbúin að setja upp og kall­aði þannig á lög­regl­una. Menn­irnir voru fljótir að láta sig hverfa. Eftir á við­ur­kenndi hörku­tólið Þuríður að hún hafi orðið hrædd, enda var byssu­hlaupi beint að henni.

DV fjall­aði um málið á sínum tíma en hér má sjá þá umfjöllun:

Ræn­ingjar með vopn í hendi í sjoppu við Njáls­götu:

Þetta er vopnað rán og komdu með pen­ing­ana

Það komu tveir strákar inn, stórir slánar, á aldr­inum sextán til átján ára. Þeir otuðu að mér byssu og sögðu: „Þetta er vopnað rán og komdu með pen­ing­ana.“ Ég var ekk­ert á því og sagði „Látið ekki svona.“ í því var annar kom­inn að kass­anum og ég ýtti á bjöll­una. Kerfið fór umsvifa­laust í gang og þeir hlupu út,“ segir Þuríður Vil­helms­dóttir, en hún varð fyrir þeirri óhugna­legu reynslu að tveir ungir menn ógn­uðu henni með skamm­byssu og reyndu að ræna sölu­turn­inn að Njáls­götu 1 rétt fyrir klukkan 18.00 á laug­ar­dag. Þuríður er eig­andi sjopp­unnar og setti við­vör­un­ar­kerfið upp fyrir nokkrum árum. Það er bein­tengt við Securitas og síðan við lög­reglu. Hún hefur aldrei þurft að nota bjöll­una fyrr en hún telur það mikið örygg­is­at­riði. Hún hefur rekið sjopp­una í tæp sex ár og aldrei orðið fyrir neinu slíku fyrr. „Ég var óskap­lega hrædd, ég verð að við­ur­kenna það. Ég hef aldrei séð þessa stráka áður hérna, ekki svo ég muni. Þetta er svaka­legt að horfa framan í byssu­hlaup.“ Þuríður var ein að vinna þegar atburð­ur­inn átti sér stað. Hún seg­ist ekki hafa tekið eftir þeim sem gerði sig lík­legan að ræna kass­ann en gat gefið grein­ar­góða lýs­ingu á þeim sem vaktaði dyrnar. „Hann var í jogg­ingjakka, með hettu og reimað fyrir. Eg veit að hann er dökk­hærður því að hár­brodd­arn­ir­stóðu út úr hett­unni.“ Þuríður hélt áfram vinnu sinni fram á kvöld eftir atburöinn en systir hennar og synir komu til hennar. „Senni­lega eru það fyrstu við­brögð sem réðu því að ég hringdi bjöll­unni án þess að hugsa mig um. Ég læt ekk­ert vaða yfir mig, það gengur ekki,“ sagði Þuríður við DV í gær, en hún var við vinnu eins og ekk­ert hefði í skorist.