Óskar fór af einu hörmungarsvæði á annað í Bandaríkjunum: „Versta reynsla sem ég hef orðið fyrir“

Óskar Magn­ús­son gat varla beðið eftir að kom­ast aftur heim til Íslands í jan­úar 1994 en hann hafði þá verið í ferð í Banda­ríkj­unum.

Þáver­andi for­stjóri Hagkaups, Óskar Magn­ús­son lýsti raunum sínum í við­tali við DV þann 21. jan­úar árið 1994. Hafði hann verið í Banda­ríkj­unum þar sem hann lenti væg­ast sagt í hrakn­ingum. Þann 17. jan­úar vakn­aði Óskar upp á hót­eli sínu í Los Angeles, við ægi­legan jarð­sjálfta en skjálft­inn mikli var 6,7 á Richter og skók Los Angeles um klukkan 04:30. Fímmtíu og sjö lét­ust í skjálf­anum og um 9.000 slös­uð­ust. Sem betur fer slapp Óskar vel þó honum hafi verið brugðið. Eftir að Óskar flúði rústir Los Angeles, fór hann til Chicago en þar tók ekki mikið skárra við. Í Chicago var fimb­ul­kuldi, um 20 til 30 gráðu frost en margir urðu úti í kuld­anum og sagði Óskar borg­ina vera hálf lamaða.

Hér fyrir neðan má sjá frétt DV um ólukk­ans ferð for­stjór­ans.

Óskar Magn­ús­son fór af einu hörm­unga­svæði á annað í Banda­ríkj­unum:

Flúði jarð­skjálfta og lenti í helkulda

– „vona að ég lendi aldrei aftur í öðru eins,“ segir Óskar 1 sam­tali við DV

„Ég held að það sé best að koma sér heim með fyrstu ferð,“ sagði Óskar Magn­ús­son, for­stjóri Hagkaups, í sam­tali við DV í gær­kvöldi. Hann er staddur í Chicago þar sem borg­ar­lífið er nán­ast lamað vegna helkulda. Til borg­ar­innar kom Óskar úr rústum Los Angeles eftir skjálft­ann mikla fyrr í vik­unni og hefur því á fáum dögum flúiö afeinu hörm­unga­svæð­inu vestra á annað. „Jarð­skjálft­inn er ein­hver versta reynsla sem ég hef orðið fyrir. Ég vakn­aði upp við lætin, stökk fram úr rúm­inu og tók mér stöðu í dyra­gætt­inni eins og ráð­lagt er. Mér var hins vegar ekki farið að lít­ast á blik­una þegar skjálft­inn virt­ist aldrei ætla að taka enda. Þá sann­færð­ist ég um að þetta væri sá stóri. Hótelið sem ég bjó á er úr timbri og skemmd­ist ekki mikið en allt laus­legt hrundi niður á gólf og allt brotn­aði sem brotnað gat. Hinum megin við göt­una var stein­hús og það fór mjög illa. Ég vona svo sann­ar­lega að ég lendi aldrei í öðru eins. Skjálfta­kipp­irnir heima eru bara smátitr­ingur á við þetta.“ Óskar komst frá Los Angeles á til­settum tíma þrátt fyrir mikla erf­ið­leika í sam­göngum. í Chicago tók ekki betra við því að þar var allt nán­ast lamað vegna kulda. „Ég tók fyrst eftir því á vell­inum í Chicago hvað allt gekk hægt fyrir sig. Tösk­urnar komu ekki fyrr en seint og um síðir. Skýr­ingin á því var að hlað­menni­mir tóku sér frí á fimmtán mín­útna fresti til að hlýja sér. Öll afgreiðsla gekk mjög hægt fyrir sig. Hér er allt í hæga­gangi vegna kulda og þótt nú virð­ist sem eitt­hvað sé að hlýna. Varla nema 20 til 30 stiga frost. Fólk hefur orðið úti, vinna liggur niðri og umferðin sil­ast áfram en ég efast nú samt um að Íslend­ingar létu svona kulda­kast koma sér úr jafn­vægi,“ sagði Óskar.