Júlíus sá tvö skrímsli í Kleifarvatni: „Ég hef verið að reyna að kryfja þetta til mergjar“

Rjúpna­skyttur töldu sig sjá skrímsli árið 1984.

Júlíus Ásgeirs­son varð vitni að ótrú­legri sjón við Kleif­ar­vatn árið 1984 en hann var þar á rjúpna­veiðum með frænda sínum. Þeir höfðu komið sér fyrir í hlíð austan við vatnið þegar þeir komu augu á eitt­hvað sér­kenni­legt í vatn­inu. Þeir héldu fyrst að um væri ræða steina sem stóð upp úr vatn­inu.

„En svo fór þetta að hreyfast,“ sagði Júlíus við Dag­blaðið um málið. „Þá sáum við að þarna voru á ferð­inni ein­hverjar skepnur sem léku sér góða stund í vatns­borð­inu. Síðan tóku þær stefn­una á land og skokk­uðu nokkum tíma í fjör­unni. Þá hlupu þær út með hlíð­inni og hurfu bak við höfð­ann. Við höfðum ekki af þeim augun allan tím­ann sem þær voru í sjón­máli. Skömmu síðar komu dýrin svo til baka og skelltu sér í vatnið. Þau léku sér á sundi tölu­vert lengi en syntu svo í land hinum megin. Þá röltu þau upp í Sveiflu­háls og hurfu sjónum okkar.“

Þegar frænd­urnir komu til baka úr rjúpna­veiðum fóru þeir nær vatn­inu til að athuga hvort þeir finndu ein­hver ummerki þess að dýr hefðu verið þar sem þeir sáu skepn­urnar.

„Við fundum þá spor eftir tvö kvik­indi,“ sagði Júlíus. „Þau voru lík förum eftir hests­hófa en bara stærri. Dýrin sjálf virt­ust okkur helst líkj­ast selum þegar þau vora á sundi. En komin upp úr vatn­inu minntu þau einna helst á hunda. Þau vora bara miklu stærri. Okkur virt­ust þau vera eitt­hvað stærri en með­al­hestur. Þau voru dökk á lit. Það kemur ekki til greina að þetta hafi verið hestar sem létu svona í vatn­inu. Hiti var um frost­mark og það er óhugs­andi að hross séu að damla svona við þær aðstæður. Ég hef verið að reyna að kryfja þetta til mergjar en ekki fundið neina við­hlít­andi skýr­ingu á fyr­ir­bær­unum.“ 

„Ég hef nú ekki verið trú­aður á skrímsli en ég geri ekki grín að mönnum sem trúa á þau eftir þetta,“ sagði Júlíus að lokum.