Féll ofan í sprungu á Snæfellsjökli: „Bölsótaðist og skammaðist yfir eigin flónsku“

Jón Auðunn Jónsson lög­fræð­ingur skrapp á Snæ­fells­jökul við fimmta mann í októ­ber­byrjun árið 1994. Litlu mun­aði að ferðin yrði hans síð­asta.

Í byrjun októ­ber árið 1994 fór Jón Auður Jónsson og nokkrir félagar hans upp á Snæ­fells­jökul en mágur hans, sem var á vélsleða, ferjaði menn­ina einn af öðrum upp á jökul­inn og var Jón Auðunn fyrstur. Mágurinn skildi hann svo eftir með kíki á meðan hann sótti næsta mann. Þegar Jóni var farið að leið­ast biðin ákvað hann að fara í göngutúr uppi á jökl­inum. Gekk sá túr ekki betur en svo en að hann féll ofan í stærð­ar­innar sprungu. Hélt hann að þarna hefði hann mætt örlögum sínum en átta árum áður hafði hann fallið ofan í síló í grjót­muln­ings­vél og end­ur­upp­lifði það slys er hann féll í sprung­una. Það sem varð Jóni til happs var hópur björg­un­ar­sveit­ar­manna sem mættir voru á jökul­inn í könn­un­ar­leið­angri. Drógu þeir hann upp með hjálp kað­als.

DV fjall­aði um málið á sínum tíma en hér fyrir neðan má lesa frétt­ina:

Féll í djúpa jök­ul­sprungu á Snæ­fellsjökli og var bjargað:

Þóttist viss um að þetta væru enda­lokin – björg­un­ar­sveit­ar­menn í könn­un­ar­leið­angri björg­uðu mann­inum

„Ég var þarna uppi með kíki og fólk­inu sem var með mér dvald­ist eitt­hvað niðri við bíl­ana. Þegar mér var farið að leið­ast þófið fór ég að ganga því að útsýnið var mjög gott. Ég sá helj­ar­mikla sprungu og út frá henni var önnur sprunga. Ég taldi mig hafa gengið fyrir hana en áður en ég vissi af húrraði ég niður í hana. Ég kom niður þar sem hún var grynnst en nokkrum metrum neðar var hún 30 til 40 metra djúp. Ég stóð þarna niðri og bölsót­að­ist og skamm­að­ist yfir eigin flónsku,“ segir Jón Auðunn Jónsson lög­fræð­ingur en á sunnu­dag féll hann ofan í átta metra djúpa sprungu á Snæ­fellsjökli.

Jón Auðunn var á ferð á Snæ­fells­nesi um helg­ina við fimmta mann. Mágur hans, sem var með í ferð, var með vélsleða og var ákveðið að fara upp á jökul­inn. Mann­skap­ur­inn var sel­fluttur upp og fór Jón fyrstur ásamt mági sínum sem skildi hann eftir með kíki og fór eftir næsta manni. Þegar hann kom aftur hafði Jón hins vegar fallið ofan í sprung­una. Snjó­skafl huldi botn sprung­unnar þar sem Jón lenti og slapp hann með minni­háttar meiðsli. Mágur Jóns leit­aði um stund og fann hann ofan í sprung­unni og fór niður eftir hjálp. Á leið­inni niður ók hann fram á fjóra menn. Svo vel vildi til að það voru menn úr björg­un­ar­sveit Ingólfs í Reykja­vík sem voru að leita að hent­ugu æfinga­svæði fyrir stóræf­ingu sem fram á að fara um næstu helgi. Þeir voru ánægðir með að vera á staðnum en helst hefðu þeir viljað að þetta hefði gerst helg­ina eftir.

Féll í grjót­muln­ings­vél fyrir 8 árum Þetta er ekki í fyrsta skipti sem Jón Auðunn lendir í svip­uðu óhappi. Fyrir átta árum starf­aði hann hjá verk­taka í sum­ar­leyfi frá skóla og þá féll hann ofan í síló grjót­muln­ings­vélar. Hann meidd­ist illa á fótum en slapp á undra­verðan hátt við frek­ari áverka.

„Það flugu margar hugs­anir um huga minn þótt ég væri ekki þarna niðri nema í um 20 mín­útur og biðin var ömur­leg. Um tíma ótt­að­ist ég það að jökul­inn færi á hreyf­ingu og sprungan myndi lok­ast en ég úti­lok­aði fljótt þá hugsun. Þegar ég hins vegar féll þá fannst mér ég vera að falla ofan í grjót­muln­ings­vél­ina aftur. Það var svo skrítið að þrátt fyrir að 8 ár séu liðin síðan það gerð­ist þá birt­ist minn­ingin mér ljós­lif­andi. Ég var viss um að þetta væru enda­lokin og sagan væri að end­ur­taka sig með verri endi. Eini mun­ur­inn var að nú var slysið minni flónsku að kenna,“ segir Jón Auðunn.