Lenya Rún vill átak til að sporna við þróuninni meðal ungmenna: „Það þarf að skoða rót vandans“

Vara­þing­maður Pírata segir að nú þurfi að fara í átak og rann­saka van­líðan hjá ung­mennum á Íslandi.

Lenya Rún Taha Karim vara­þing­maður Pírata, fór á minn­ing­ar­at­höfn Bryn­dísar Klöru sem haldin var í fyrra­dag en hún lést á dög­unum eftir hnífs­stungu­árás á Menn­ing­arnótt. Hún þekkti Bryndísi Klöru ekki en litli bróðir hennar var skóla­fé­lagi Bryn­dísar.

„Ég fór á minn­ing­ar­at­höfn Bryn­dísar Klöru í gær. Ég þekkti hana ekki, en hún og litli bróðir minn voru skóla­fé­lagar bæði í grunn­skóla og mennta­skóla. Hún var í Sala­skóla, sama skóla og við öll þrjú systk­inin fórum í, og úr Sala­hverf­inu, þar sem við ólumst einnig upp. Hverfi sem er almennt mjög rólegt og öruggt.“

Þannig hefst hjart­næm Facebook-færsla Lenyu Rúnu. Og svo lýsti hún sorg­inni sem blasti skilj­an­lega við henni í athöfn­inni.

„Ég tárað­ist um leið og ég sett­ist niður, áður en tekið var til máls og áður en orð náðu að fanga hvernig mér leið. Ég tárað­ist því ég leit í kringum mig og sá svo mikið af börnum, börnum sem fylltu kirkj­una til að syrgja annað barn. Það að þörf hafi verið á minn­ing­ar­at­höfn barns til að byrja með fannst mér svo ósann­gjarnt. Ég sá for­eldra ann­arra barna sem syrgðu, bæði vegna þess að Bryndís Klara end­ur­speglar fal­legu og sak­lausu eig­in­leika ung­menna í sam­fé­lag­inu en líka vegna þess að for­eldrar sjá Bryndísi Klöru í börn­unum sínum. Ég sá kenn­ara sem kenndu mér í Sala­skóla, sem syrgðu bæði sem kenn­arar og sem for­eldrar, for­eldrar sem bíða eftir að barnið sitt komi heim eftir flug­elda­sýn­ing­una á menn­ing­arnótt í góðri trú um að ekk­ert slæmt ger­ist. Allt við þetta er svo ósann­gjarnt og ég get ekki fundið orðin til að lýsa þessu.Ég á ekki barn en ég get ímyndað mér að aðrir for­eldrar skil­greini ekki orðin “öryggi” og “vel­ferð” með sama hætti og þau gerðu fyrir menn­ing­arnótt.“

Því næst talar Lenya Rún um það hvað þurfi að gera til að bregð­ast við hinum nýja veru­leika sem blasir við á Íslandi.

„Ég get þó fundið orðin til að lýsa mik­il­vægi þess að sporna við þess­ari þróun meðal ung­menna í íslensku sam­fé­lagi.Nú þarf að fara í átak og kafa ofan í van­líðan ung­menna á Íslandi, greina áhættu­þætti sem ýta undir auk­inn vopna­burð og hvað veldur hræðslu og van­líðan meðal þeirra sem bera vopn. Ísland er að breyt­ast og hefur breyst tölu­vert frá því ég var ung­lingur. Ég held það sé löngu tíma­bært að spyrja sig hvað veldur því að börn finna þörf fyrir vopna­burði og hvernig eigi að koma í veg fyrir slíka þörf til að byrja með. Það þarf að skoða rót vand­ans og hlúa að börn­unum okkar frá ungum aldri, með alvöru aðgerðum sem snerta m.a. á félags­legum þáttum, and­legum þáttum og lifn­að­ar­háttum, í því skyni að stuðla að betra og örugg­ara sam­fé­lagi fyrir okkur öll. Fyrir Bryndísi Klöru.Börnin eru fram­tíðin og með því að hlúa að börn­unum okkar frá ungum aldri erum við að fjár­festa í fram­tíð­inni okkar.Hugur minn er hjá öllum fjöl­skyldu­með­limum, vinum og kunn­ingjum Bryn­dísar Klöru.“