Verktakar mótmæltu fyrir utan heimili Þormóðs hóteleiganda: „Þetta er bara fjárglæframennska“

Það mættu í kringum 20 manns til að mót­mæla fyrir utan hús í Garðabæ árið 2003.

Þessir 20 ein­stak­lingar voru mættir fyrir utan heim­ili Þormóðs Jóns­sonar en hann var einn af 20 eig­endum Hótel Búða á Snæ­fells­nesi. Verk­tak­arnir héldu því fram þeir ættu inni í kringum 53 millj­ónir fyrir ýmis verk.

„Þessi þátt­taka er bara topp­ur­inn á ísjak­anum. Áður en hann ók burt á bílnum sínum hreytti hann miklum ónotum í okkur og taldi þetta vera mik­inn dóna­skap við sig og sína fjöl­skyldu að við værum að minna á okkur hér. Auðvitað er það ekki þægi­legt fyrir mann­inn. Hann minnt­ist aftur á móti ekk­ert á þann dóna­skap sem hann hefur sýnt okkur með því að greiða okkur ekki fyrir unnin verk fyrir vestan. Við erum margir verk­takar sem höfum ekki fengið greitt og um margar millj­ónir að ræða. Við höfum orðið varir mik­illa „leik­fim­is­æf­inga“, þ.e. seldar eignir á milli kennitalna þannig að menn grípa bara í tómt. Við höfum einnig ljós­rit af afsölum og kaup­samn­ingum frá sýslu­mann­inum í Stykk­is­hólmi þar sem skulda­bréf fyrir eign­inni Fmnast ekki. Við höfum reynt árang­urs­laust fjár­nám. Við þetta getum við ekki sætt okkur lengur. Þetta er bara fjár­glæfra­mennska,“ sagði Baldur Bjömsson hjá Gólf­lögnum í Súð­ar­vogi við DV um málið.

Sjálfur sagði Þormóður að Byggða­stofnun og Lands­bank­inn væru að vinna í þessu með sér og þetta væri ekki glatað fé. „Þeir eru með æru­meið­andi ummæli og róg­burð í minn garð og hót­anir auk þess að vera hér án leyfis lög­reglu, og ég mun leggja fram kæru á hendur þeim. Þeim verður gert að koma með afsök­un­ar­beiðni,“ sagði Þormóður um málið við DV.

Ýktar tölur

Nokkrum mán­uðum síðar var Þormóður í við­tali hjá Morg­un­blað­inu þar sem hann ræddi launa­málin.

„Á þeim tíma vorum við mjög aðkrepptir með pen­inga þar sem við héldum að við fengjum lánið. Tillagan var komin frá Byggða­stofnun og Lands­bank­inn búinn að sam­þykkja og þá héldum við að málið væri leyst. Við vorum að brenna inni á tíma með að klára. Þá voru menn sem höfðu verið verk­takar hjá okkur áður orðnir lang­þreyttir. Ég fékk sendar alls kyns hót­anir um bar­smíðar og fleira. Þeir mættu heim til mín með kröfu­spjöld um að við værum í kenni­tölu­svikum. Það var hins vegar allt uppi á borð­inu. Það var ekk­ert und­ir­förult við fjár­mögnun verk­efn­is­ins og ekki verið að svíkja nokkurn mann. Mér fannst afskap­lega leið­in­legt að þetta mál hafi farið í fjöl­miðla órök­stutt og án þess að haft væri sam­band við okkur. Þarna var verið að ráð­ast á mig sem ein­stak­ling. Mér þykir það miður ef fjöl­miðlar ætla að taka þátt í þannig inn­heimtu­að­gerðum í þjóð­fé­lag­inu. Við við­ur­kenndum alltaf að skulda þessum mönnum pen­inga.

All­ir þeir aðilar sem stóðu að þess­um aðgerðum hafa fengið greitt. Það stóð aldrei neitt annað til en að greiða þess­ar skuld­ir. Hins veg­ar lá það alltaf fyr­ir að við þurft­um að fá þessa fjár­mögn­un, það var ekk­ert leynd­ar­mál.“

Þá sendi stjórn Hótel Búða frá sér yfir­lýs­ingu þar sem sagt var að skuldin hafi verið rúm ein milljón en ekki 53 millj­ónir.