Tólf ára drengur var ítrekað útilokaður frá kennslustundum í Breiðagerðisskóla eftir að hann kvartaði yfir hegðun kennara. Í stað þess að rannsaka kvörtunina var hann látinn dvelja á bókasafni skólans og hafði ekki aðgang að kennslu í rúma tvo mánuði.
Atvikið átti sér upphaf þegar drengurinn og vinur hans ákváðu að skrifa skólastjóranum bréf þar sem þeir lýstu óþægilegri snertingu og framkomu kennarans. Fljótlega eftir að bréfið var afhent voru báðir drengirnir fjarlægðir úr tímum hjá umræddum kennara. Eftir að annar drengurinn baðst afsökunar fékk hann að snúa aftur í kennslu, en hinn þurfti að bíða vikum saman án þess að ásakanirnar væru rannsakaðar.
Foreldrar drengsins leituðu hjálpar hjá stjórnendum, skóla- og frístundasviði og Landsteyminu, án árangurs. Að lokum kærðu þau málið til lögreglu þar sem langvarandi útilokun hafði veruleg áhrif á líðan barnsins.
„Ég vil bara að þetta hætti“
Í samtali við Heimildina síðla vors sagði drengurinn: „Ég vil bara að þetta hætti.“ Þá var hann að ljúka 7. bekk og þar með skólagöngu sinni í Breiðagerðisskóla. Hann hafði fylgt viðmiðum borgarinnar um að tilkynna ofbeldi eða einelti til skólastjórnenda, en í stað þess að fá vernd var honum vísað úr kennslu.
Þrátt fyrir að menntamálaráðuneytið hafi síðar komist að þeirri niðurstöðu að skólinn hafi brugðist, var áfram neikvætt viðmót gagnvart drengnum þegar hann sneri aftur í tímana. Honum var jafnvel vísað úr kennslustundum án útskýringa.
Í síðustu viku fékk hann þó loks opinbera afsökunarbeiðni á fundi með skóla- og frístundasviði, ásamt vini hans sem einnig hafði lýst yfir óánægju með kennarann.
Ákveðnir í að segja frá
Kvartanir vegna sama kennara höfðu borist áður, þegar drengirnir voru í 6. bekk. Þá var undirskriftum barna safnað sem lýstu því að kennarinn „haldi strákum og kitli þá“, en aðstoðarskólastjóri stöðvaði söfnunina fljótlega.
„Hann var að meiða okkur,“ segir annar drengur sem einnig gaf sig fram við Heimildina. Hann lýsir því hvernig kennarinn hafi „tekið þá upp og kitlað“ og „sett hnúana í rifbeinin“. Drengurinn leitaði að lokum sjálfur til skólastjórans eftir eitt atvikið. „Ég var búinn að fá nóg og langaði að segja frá. Ég var í tíma og missti blýant á gólfið og var að taka hann upp. Þá greip hann um axlirnar á mér, tók mig upp og hélt mér í góðar 10 sekúndur. Þá meiddi ég mig mjög mikið. Ég gat ekki andað.“
Segist hann hafa ásamt tveimur öðrum, ætlað að hitta skólastjórann vegna málsins en hann ekki verið við. Skildu þeir þá eftir skilaboð á miða til hans um málið en fengu ekki að hitta hann fyrr en eftir ítrekaðar beiðnir. Þá sagðist skólastjórinn ætla að tala við kennarann.
Bréfið sem olli viðbrögðum
Þann 27. september fór annar drengur ásamt vini sínum að skrifstofu skólastjóra, þar sem þeir skiluðu inn bréfi með kvörtunum yfir því að kennarinn væri enn að snerta nemendur án leyfis. Þeir minntu einnig á að ef þetta héldi áfram myndu þeir snúa sér til barnaverndar, sem þeir sögðu vera svar við hótun kennarans um að tilkynna annan þeirra til barnaverndar.
Að morgni næsta mánudags fengu foreldrar drengjanna símtal frá skólanum og voru boðaðir á fund. Þar lýsti skólastjórinn áhyggjum yfir því að strákarnir hefðu „hótað að fara með málið til barnaverndar“. Móðir annars drengsins lýsir því að skólastjórinn hafi einblínt á afleiðingar fyrir kennarann fremur en að hlusta á ásakanir barnanna.
„Er hann ekki hættur þessu?“
Foreldrar héldu áfram að reyna að fá skólann til að bregðast við. Á öðrum fundi lýsti drengurinn því hvernig kennarinn hafi meitt sig með því að þrýsta hnúunum í rifbeinin. Skólastjórinn svaraði: „Er hann ekki hættur þessu?“, og vísaði í fyrra samtal við kennarann. Foreldrar drengsins tóku þá fram að ekki væri nóg að biðja kennarann að hætta, það þyrfti að bregðast formlega við.
Móðir hans bætir við: „Skólastjórinn sagði þá að þetta gæti verið óvart, en syni okkar fannst erfitt að skilja hvernig það gæti verið. Fyrir utan að kennari þarf ekki að snerta nemanda.“
Kennarinn sem um ræðir vildi ekki tjá sig við Heimildina.
Skólastjóri gagnrýnir umfjöllun
Skólastjórinn lýsti yfir efasemdum um réttmæti þess að fjallað yrði um málið opinberlega og sagði að fjölmiðillinn hefði ekki allar upplýsingar sem þurfi til að lýsa málinu rétt. Hann tók þó fram að skólastjórnendur bregðist við kvörtunum og leiti lausna með aðkomu foreldra. Hann sagði að í „langflestum tilvikum þar sem fólk er tilbúið til samstarfs er í sameiningu hægt að komast að niðurstöðu og sameiginlegum skilningi. Þegar ég segi í langflestum þá á það ekki við í öllum tilvikum.“
Hægt er að lesa mun ýtarlegri umfjöllun í nýjasta tölublaði Heimildarinnar.
Athugasemdir