Jón Gnarr biður Guð að blessa Grindavík

Leik­ar­inn, þing­mað­ur­inn og fyrr­ver­andi borg­ar­stjór­inn, Jón Gnarr, hefur beðist inni­legrar afsök­unar á orðum sínum sem hann lét falla í Vikunni með Gísla Marteini á föstu­dags­kvöld en þau tengd­ust Grind­vík­ingum. Það gerði Jón í færslu sem hann birti á Facebook í morgun.

Jón segir ekki hafa verið ætlun sína að gera lítið úr fólki eða sýna van­virð­ingu, heldur hitt að vekja athygli á áhrifum nátt­úru­ham­fara á mann­líf og sál.

„Mikið finnst mér leið­in­legt að heyra þetta. Það var ekki ætlun mín að gera gera lítið úr eða sýna fólki van­virð­ingu, heldur þvert á móti. Mér var efst í huga hvað við megum okkur oft lít­ils gagn­vart ógn­ar­kröftum nátt­úru­afl­anna og hvernig það að upp­lifa jarð­hrær­ingar getur kippt undan okkur fót­unum og haft djúp­stæð áhrif á okkur,” skrifar hann.

Jón rifjar upp fund sinn með Grind­vík­ingum síð­asta sumar:

„Þessi hjón sem ég vísa til hitti ég ásamt hópi af Grind­vík­ingum síð­asta sumar. Ég hitti þau fyrir utan bens­ín­stöð­ina á Blöndu­ósi. Maðurinn lýsti þessu svona fyrir mér, hvernig húsið þeirra hefði færst til. Það var aug­ljóst að þetta hafði haft mikil áhrif á hann. Og hann sagði þetta, að hann myndi aldrei vilja fara aftur heim til Grinda­víkur. Ég var ekki að búa þetta til.“

Hann segir mark­mið sitt hafa verið að sýna sam­kennd:

„Ég vildi sýna með­líðan og sam­kennd og skiln­ing á þeirri áfallastreituröskun sem svona getur fylgt. Ég var sjö ára þegar gaus í Eyjum. Pabbi var lög­reglu­maður og tók þátt í björg­un­ar­starf­inu nótt og dag. Að sjá þetta í sjón­varp­inu og vita af pabba þarna var óhugn­an­legt.“

Jón lýsir tengslum sínum við Grinda­vík og Svarts­engi og segir sig bera hlý­hug til bæj­ar­ins og íbú­anna:

„Ég vann í Svarts­engi við lóða­fram­kvæmdir sem ungur maður og kom þá dag­lega til Grinda­víkur. Ég hlóð meðal ann­ars hraun­hleðsl­urnar sem stóðu við veg­inn til hita­veit­unnar. Ég heim­sótti Grinda­vík síð­asta vetur og sá þá að þessir garðar mínir voru allir hrundir til grunna. Ég heim­sótti bæinn og átti fundi með fjölda fólks og heim­sótti fyr­ir­tæki og á ekk­ert nema hlýju til Grinda­víkur og allra Grind­vík­inga. Og ég held að allir Íslend­ingar geri það.“

Að lokum biðst Jón afsök­unar á orðum sínum:

„Ég biðst inni­legrar afsök­unar hafi orð mín verið óvar­lega sögð. Ég skil að þetta er við­kvæmt, fólk er stolt og finnst lítið gert úr sér. „Ekki er að spauga með íslenskt sjó­manns­blóð, ólg­andi sem hafið og eld­fjallaglóð.“ Fyr­ir­gefið mér kæru vinir ef ég hef sært ykkur, það var ekki ætl­unin. Ég ber mikla virð­ingu fyrir dirfsku, æðru­leysi og þraut­seigju Grind­vík­inga og hef fulla trú á því að við náum saman, með tím­anum, að end­ur­reisa bæinn og vinna okkur út úr þessu, ekki bara efna­hags­lega heldur til­finn­inga­lega líka. Guð blessi Grinda­vík.“