Verstu leiðirnar til að deyja samkvæmt vísindunum

Við erum öll dauð­leg og það eina sem við getum gert er að vona að við lifum löngu og góðu lífi. Flestir vona einnig að dauð­inn verði frið­sæll og sárs­auka­laus. Raunin er þó sú að sumar teg­undir dauð­daga geta verið gríð­ar­lega kvala­fullar. Hér er farið yfir nokkrar af þeim sam­kvæmt vís­ind­unum.

Raflost

Flestir hafa fundið fyrir litlu raf­stuði og vita að það getur verið sárt. Dauði af völdum raf­losts er hins vegar allt annað mál.

Þegar mjög sterkur raf­straumur fer í gegnum lík­amann drag­ast vöðvar saman, bein geta brotnað, húðin bólgnar og augun geta jafn­vel þrýstst út úr augn­tóft­unum. Ferlið er sagt afar kvala­fullt.

Þess vegna var aftaka í raf­magns­stól talin sér­stak­lega grimmi­leg refs­ing.

Geislun

Eitt það ógn­vekj­andi við geislun er að hún er ósýni­leg en getur verið ban­væn.

Við bráða geisla­veiki skemmist bæði vefur og erfða­efni lík­am­ans. Þetta leiðir til alvar­legra heilsu­far­s­vanda­mála sem veikja ónæm­is­kerfið og geta að lokum valdið hruni blóð­rás­ar­kerf­is­ins og dauða.

Slík örlög eru meðal ann­ars þekkt eftir kjarn­orku­slys eins og Chernobyl-slysið.

Kross­fest­ing

Flestir tengja kross­fest­ingu við Jesús Krist, en pynt­ing­ar­að­ferðin á sér mun eldri sögu.

Þrátt fyrir að lista­verk sýni gjarnan rólega mynd af kross­fest­ingu var dauð­inn í raun gíf­ur­lega sárs­auka­fullur. Enska orðið „excruciating“ er meira að segja dregið af orð­inu „crucifixion“.

Naglar voru lík­lega reknir í gegnum úln­liði fremur en lófa og lentu þá í mið­taug­inni sem veldur miklum sárs­auka. Svo ekki sé minnst á öll skor­dýrin sem ertu sárin enn frekar.

Að brenna til bana

Að brenna lif­andi er talið eitt það versta sem hægt er að upp­lifa.

Húðin er full af taugum og þegar þær brenna verður sárs­auk­inn gríð­ar­legur. Auk þess veldur inn­öndun reyks og heits lofts bæði köfn­un­ar­til­finn­ingu og bruna­sárum í önd­un­ar­vegi.

Að frjósa í hel

Dauði af kulda er ekki jafn frið­sæll og margir halda.

Ofkæling veldur fyrst stjórn­lausum skjálfta. Síðan verða vöðvar stífir og heil­inn byrjar að starfa illa. Þegar lík­am­inn reynir að beina blóði að mik­il­væg­ustu líf­fær­unum verða útlim­irnir sárs­auka­fullir og kali veldur sviða­til­finn­ingu.

Drukknun

Drukknun getur verið mjög kvala­full.

Þótt það taki ekki heila eilífð getur það verið mjög sárs­auka­fullt að drukkna. Til að byrja með er ein­stak­lingur sem er að drukkna yfir­leitt í ofsa­hræðslu sem leiðir til ofönd­unar. En í stað lofts andar við­kom­andi að sér vatni.

Sárs­auk­inn við að anda að sér vatni er sér­stak­lega mik­ill og jafn­vel þeir sem lifa af geta fundið fyrir verkjum í lungum lengi eftir á.

Hjarta­á­fall

Ólíkt öðrum dán­ar­or­sökum á þessum lista kemur sá nístandi sárs­auki sem sumir upp­lifa yfir­leitt fram áður en þeir fá hjarta­á­fall. Aðvör­un­ar­merkin rétt fyrir áfall geta sann­ar­lega verið mjög sárs­auka­full.

Yfir­leitt er um að ræða sárs­auka sem leiðir út í hand­legg, kjálka, háls og bak. Versta ein­kennið er sá þung­bæri þrýst­ingur sem finnst á brjósti og er oft lýst eins og fíll sitji á brjóst­kass­anum.

Krabba­mein í brisi

Krabba­mein getur valdið miklum kvölum, en krabba­mein í brisi er talið eitt það sárs­auka­fyllsta.

Æxlið getur þrýst á taugar og valdið miklum verkjum í kvið og baki. Einnig geta komið fram stíflur í þörmum og verkir ann­ars staðar í lík­am­anum.

Boomslang-snáka­bit

Boomslang er afar eitr­aður snákur. Þetta þýðir auð­vitað að bit frá honum veldur afar sárs­auka­fullum dauð­daga.

Hvernig drepur eitrið þig? Með blæð­ingum. Í meg­in­at­riðum blæðir fórn­ar­lömbum mikið inn­vortis. Síðan hefst stjórn­laus skjálfti, ásamt ógleði og háum hita. Þetta er sann­ar­lega sárs­auka­fullur dauð­dagi.

Banvæn sprauta

Banvæn sprauta átti að vera væg­ari aftöku­að­ferð en aðrar, en það hefur ekki alltaf reynst rétt.

Algeng­asta aðferðin inni­hélt áður þrjú lyf: bar­bit­úröt og svæf­ing­ar­lyf, vöðva­slak­andi lyf og að lokum lyf til að stöðva hjarta við­kom­andi. Sum rétt­ar­kerfi hafa þó horfið frá þess­ari þriggja lyfja aðferð og nota nú stök lyf. Þau geta hins vegar valdið því að sárs­auk­inn varir í mín­útur eða klukku­stundir, þar til við­kom­andi deyr. Mörg þess­ara lyfja valda því að ein­stak­ling­ur­inn slakar á, en þau eru ekki svæf­ing­ar­lyf, svo ekk­ert er gert við sárs­auk­anum. Til dæmis hefur komið í ljós við krufn­ingar á líkum aftek­inna fanga að þeir hafi verið með mik­inn lungna­bjúg.

Köf­un­ar­veiki

Kafarar sem fara djúpt niður anda að sér þjöpp­uðu lofti með miklu magni köfn­un­ar­efnis.

Vandinn er sá að köfn­un­ar­efnið safn­ast upp og ef kaf­arar fara of fljótt upp á yfir­borðið þenst köfn­un­ar­efnið út og myndar loft­bólur sem hafa áhrif á allan lík­amann.

Kaf­ara­veiki, stundum kallað köf­un­ar­veiki eða farglétt­is­veiki getur verið mjög sárs­auka­full og leitt til dauða.

Klór­tríflú­oríð

Klór­tríflú­oríð (ClF3) var fyrst upp­götvað á fjórða ára­tug síð­ustu aldar. Þetta er mjög hvarf­gjarn vökvi sem brennir nán­ast allt sem hann kemst í snert­ingu við.

Ef þú ert að velta fyrir þér hvernig það væri að kom­ast í snert­ingu við ClF3, þá útskýrir vís­inda­mað­ur­inn Paul Doherty það svona: „Klórinn mun breyta beinum þínum í gelatín. fing­urnir þínir munu breyt­ast úr stöngum í litla ávala stubba.“