Varaþingmaður Sjálfstæðisflokks rís upp: „Einn þrællinn, Samúel, neitar að sætta sig við aðstæður“

Arnar Þór Jónsson, fyrr­ver­andi vara­þing­maðuir Sjálf­stæð­is­flokks­ins og for­seta­fram­bjóð­andi, lýsti því yfir í gær að hann væri síður en svo hættur að berj­ast fyrir þeirri hug­mynda­fræði sem hann lagði upp með í bar­átt­unni um Bessa­staði.  Arnar Þór fékk ekki braut­ar­gengi í kosn­ing­unum og upp­skar 5 pró­senta fylgi. Áður hafði hann lent upp á kant við for­ystu Sjálf­stæð­is­flokks­ins þar sem hann þótt gjarnan vera of rót­tækur og á skjön við aðra flokks­brodda.

Arnar Þór sendi inn skoð­ana­grein á Vísi í gær þar sem vart verður annað skilið en svo að hann hyggi á fram­halds­líf í stjórn­málum og það verði ekki innan Sjálf­stæð­is­flokks­ins.

„Í dag hef ég hvílst og fengið fjöl­mörg sím­töl og hvatn­ing­ar­orð sem ég tek með mér inn í fram­tíð­ina, hver svo sem sú fram­tíð verður. Ég treysti því að verða leiddur til þess staðar sem mér er ætl­aður,“ skrifar Arnar Þór og tekur síðan dæmisögu af þræl sem sá ljósið.

„Til að afstýra upp­reisn meðal þræl­anna ákveður þræla­hald­ar­inn að boða til kosn­inga, þar sem þræl­arnir fá að kjósa milli fram­bjóð­enda sem hann hefur sjálfur valið. Fram­bjóð­andi A lofar styttri vinnu­degi, fram­bjóð­andi B lofar skárri hádeg­is­mat. Með þessu er upp­reisn­inni afstýrt og þræl­arnir halda áfram að vinna, því þeir ímynda sér að þeir hafi stjórn á aðstæðum sínum. Einn þræll­inn, Samúel, neitar að sætta sig við aðstæður. Hann stendur upp og varar aðra við því að kjósa A eða B, því þeir geri ekki annað en að sjá til þess að fólkið sé áfram í ánauð, því hvor­ugur fram­bjóð­and­inn hafi neitt fram að færa sem muni leysa þau úr fjötrum. En máttur blekk­ing­ar­innar er svo sterkur að þræl­arnir, sem ímynda sér að þau hafi raun­veru­legt val, stimpla Samúel sem hættu­legan mann og hann er húð­strýktur til bana fyrir að vilja skaða lýð­ræðið,“ skrifar Arnar Þór sem lenti upp á kant við for­ystu Sjálf­stæð­is­flokks­ins og hefur ekki fengið braut­ar­gengi í flokknum.

Arnar Þór horfir svo yfir lands­lag stjórn­mála­flokka, fjöl­miðla og álits­gjafa á Íslandi og veltir fyrir sér hvort þjóðin búi við heil­brigt lýð­ræði.  „Breytir miklu í reynd hvort við kjósum flokka / fram­bjóð­endur til hægri eða vinstri? Eða vex sér­fræð­inga­veldið / báknið / tækniræðið stöðugt, án til­lits til nið­ur­staðna kosn­inga? Hver er útgöngu­leiðin? Ný hug­mynda­fræði? Stofnun nýs stjórn­mála­flokks?“ spyr Arnar Þór í grein sinni.