Fann ástina á ný

Kolla nýtir nú reynslu sína og ann­arra og hefur hafið fram­leiðslu á sjón­varps­þáttum um skiln­aði í sam­starfi við Saga Film og Sjónvap Símans en auk hennar mun Krist­borg Bóel Stein­dórs­dóttir stýra þátt­unum. Kolla getur ekki neitað því að hún eigi margt að áhuga­vert að vinna úr í reynslu­bank­anum, sam­an­ber þát­töku hennar í feg­urð­ar­sam­keppni árið 2001.

Fyrir röð til­vilj­ana leiddi lífið Kollu inn í fjöl­miðla­heim­inn en síðan hún upp­götv­aði mátt penn­ans hefur hún byggt upp far­sælan feril og unnið á mörgum stærstu fjöl­miðlum lands­ins.

„Það er eitt­hvað svo merki­legt hvernig örlögin teyma mann áfram og einmitt þess vegna hef ég tamið mér að treysta svo­lítið líf­inu. Ég vann í tísku­vöru­verslun þegar sú ágæta keppni, Ungfrú Ísland.is, var haldin í annað sinn. Ég ætl­aði mér aldrei að taka þátt í feg­urð­ar­sam­keppni en þáttak­end­urnir í keppn­inni komu til mín í versl­un­ina og ég aðstoð­aði þær konur við að finna föt fyrir fyrstu mynda­tök­una í und­ir­bún­ingnum.

Þá kom upp sú staða að ein stelpn­anna sagði sig úr keppni og mér var boðið að taka þátt,“ byrjar Kolbrún Pálína og heldur áfram: „Mér fannst í fyrstu alls ekki málið að taka þátt en ég er nú svo­lít­ill upp­reisn­ar­seggur þannig að ég ákvað að lokum að slá til. Þessi keppni hafði líka meiri tísku­stimpil en áður hafði þekkst og lagði meira upp úr fram­komu kepp­enda sem mér fannst svo­lítið spenn­andi.“

Til að gera langa sögu stutta bar Kolla sigur úr býtum. Titlinum fylgdi sú ábyrgð að skrifa viku­lega pistla um lífið og til­ver­una á strik.is, vef sem þá var og hét og í fyrsta skipti þurfti hún að tjá sig með lykla­borðið að vopni.

Eftir frétta­skrif á DV í mjög karllægu umhverfi var Kolla beðin um að rit­stýra tíma­rit­inu Nýju lífi.

„Það er gaman að segja frá því að þegar ég var rúm­lega tví­tug var ég spurð að því hvað væri drauma­starfið mitt. Ég lét hafa það eftir mér að það væri að rit­stýra tísku­tíma­riti á borð við Nýtt líf. Þeim áfanga náði ég nokkrum dögum eftir þrí­tugs­af­mælið mitt. Á þessum tíma var ég enn þá að sanka að mér reynslu og í dag hefði ég gert margt öðru­vísi. Þegar ég skoða tölu­blöð frá þessum tíma fær maður hressi­lega áminn­ingu um það hvað þetta umhverfi er hart en við vorum ansi fámennar um að skapa allt blaðið upp úr nán­ast engu. Ég skrif­aði stóran hluta þess ein og fann ekki fyrr en eftir að starfi mínu þar lauk hvað þetta hafði tekið mik­inn toll. En reynslan skapar mann­inn, svo mikið er víst.“

Kolla segir að þetta val sitt á starf­vett­vangi sé í raun svo­lítið merki­legt fyrir þær sakir að henni hafi aldrei verið vel við það að vera í sviðs­ljós­inu og að í grunn­inn hafi hún verið mjög feimin þegar hún var yngri. Hrædd við gagn­rýni og skoð­anir ann­arra á henni, svona eins og ungar konur fara oft og tíðum í gegnum. Fer­ill­inn hafi hins vegar ein­kennst af því að hún hafi alltaf verið til­búin að ögra sjálfri sér og til­búin fara út fyrir þæg­ind­ara­mmann.

„Ég lít á þetta sem mína lífs­ins skóla­göngu, ég fer alltaf með opnum hug í næsta áfanga en á sama tíma með smá­vegis kitl í mag­anum,“ segir Kolla bjart­sýn en ítar­legt og spenn­andi við­tal við hana er í 1. tbl Vikunnar árið 2019.

Myndir / Aldís Páls­dóttir
Förðun og hár / Helga Krist­jáns
Fatnaður / Baum und Pferdgar­ten, Kultur og AndreA.
Skart / Made By Me/ Helga Sæunn