Fimm hlutir sem geta reynt á sambandið þegar makinn er með ADHD

ADHD getur haft marg­vís­leg áhrif á parsam­bönd og meðal ann­ars valdið mis­skiln­ingi, pirr­ingi og árekstrum. Sér­fræð­ingar leggja þó áherslu á að með auknum skiln­ingi, skýr­ari sam­skiptum og sam­eig­in­legum venjum sé hægt að draga úr nún­ingi og styrkja sam­bandið.

Mannlíf hefur tekið saman fimm hluti sem geta haft áhrif á sam­bandið

Gleymd skilaboð geta valdið misskilningi

Ein­stak­lingur með ADHD getur lesið skila­boð, ákveðið að svara síðar en síðan gleymt því þegar athyglin bein­ist annað. Maki getur túlkað þögn­ina sem áhuga­leysi eða afskipta­leysi þótt hún eigi sér allt aðra skýr­ingu. Einföld ráð, á borð við stutt svar um að skila­boð­unum verði svarað síðar og áminn­ingu í sím­anum, geta komið að gagni.

Truflun og gleymska geta virst persónuleg

Gleymska, erf­ið­leikar með tíma­skyn og athygl­is­brestur í sam­tölum geta orðið til þess að maki upp­lifi sig huns­aðan eða van­met­inn. Á sama tíma getur ein­stak­ling­ur­inn með ADHD upp­lifað stöðuga gagn­rýni vegna atriða sem hann á þegar erfitt með að stjórna. Sam­eig­in­leg daga­töl, áminn­ingar og fastar venjur geta dregið úr slíkum árekstrum.

Tilfinningar geta orðið mjög sterkar

Ágrein­ingur getur reynst sér­stak­lega krefj­andi þegar til­finn­ingar magn­ast hratt. Sumir með ADHD upp­lifa gremju, höfnun eða reiði af miklum styrk og þá getur orðið erf­ið­ara að hlusta eða bregð­ast yfir­vegað við. Sér­fræð­ingar mæla með að pör komi sér fyrir fram saman um hvernig gera megi stutt hlé á erf­iðum sam­tölum án þess að annað upp­lifi að það sé yfir­gefið.

Of mörg ágreiningsefni geta flækt málin

Erf­ið­leikar með vinnslu­minni geta gert flókin rifr­ildi sér­stak­lega erfið. Þegar gömul ágrein­ings­efni bæt­ast við það sem upp­haf­lega var rætt getur sam­talið fljótt farið úr bönd­unum. Betra getur verið að halda sig við eitt umræðu­efni í einu, skrá önnur atriði sem ræða þarf síðar og draga saman nið­ur­stöð­una í lokin.

Sambandið þarf að henta báðum

Mark­miðið ætti hvorki að vera að ein­stak­ling­ur­inn með ADHD þurfi að haga sér eins og hann sé ekki með ADHD né að mak­inn þurfi að sætta sig við alla erf­ið­leika án athuga­semda. Heil­brigt sam­band bygg­ist á því að báðir aðilar taki ábyrgð, tjái þarfir sínar og finni sam­eig­in­legar leiðir til að draga úr fyr­ir­sjá­an­legum árekstrum.

Sam­bandið þarf þannig að mót­ast eftir þeim tveimur ein­stak­lingum sem eru í því en ekki fyr­ir­fram gefnum hug­myndum um hvernig „rétt“ parsam­band eigi að líta út.