Hrækti tvisvar á Maju í strætisvagni

„Maðurinn gekk að mér og hrækti á mig. Ég var sem betur fer með gler­augu þannig að augun sluppu en ég er ekki viss hvort eitt­hvað hafi farið upp í mig,” segir Maja Svav­ars­dóttir, starfs­maður á sam­býli fyrir geð­fatl­aða, um þá óhugn­an­legu reynslu sem hún varð fyrir þegar maður hrækti á hana í stræt­is­vagni.

Maja hefur búið í Malmö í Svíþjóð í 12 ár. Hún var á leið­inni í vinn­una í fyrir nokkrum dögum, að kvöldi til, þegar hún tók eftir öðrum far­þega í vagn­inum sem hegð­aði sér und­ar­lega.

„Hann var allur á iði, fór að lemja í sætið fyrir framan sig og var að garga eitt­hvað. Mér heyrð­ist svo hann segja að hann hataði sænskar konur.“

Í stræt­is­vagn­ingum voru ein­göngu inn­flytj­endur. Hún seg­ist hins vegar hafa verið sú eina í vagn­inum af evr­ópskum upp­runa.

„Maðurinn gekk síðan í burtu en sneri síðan við og hrækti aftur á mig. Ég þurrk­aði hrák­ann af mér og sá að hann var blóð­lit­aður. Ég fékk pínu sjokk og stelpa, sem sat ská móti mér, rétti mér spritt­flösku og pappír.“

Maja seg­ist ekki hafa þorað að gera neitt þar sem hún hélt að mað­ur­inn myndi ráð­ast enn og aftur á sig.

„Þar sem ég er að vinna með fólki sem er geð­sjúkt þá veit ég að stundum er best að bregð­ast ekk­ert við. Maður getur þá verið í en meiri hættu.“ Hún hefur haft áhyggjur eftir upp­á­kom­una og fór þrisvar í sturtu á hálfum sól­ar­hring og burstar í sér tenn­urnar á um hálf­tíma fresti.

„Mér finnst ég vera skítug að innan og utan og ímynda mér að ég sé með Covid-19, HIV og alla sjúk­dóma. Ég er búin að tala við hjúkr­un­ar­fræð­ing um að fara í tékk.“

Maja kærði mann­inn til lög­regl­unnar en það er eft­ir­lits­mynda­vél í vagn­inum. Hún fann fyrir kvíða og hræðslu þegar hún tók stræt­is­vagn í vinn­una kvöldið eftir og bjóst alveg eins við að sjá mann­inn aftur.

„Þetta hefur breytt mér. Ég mun hér eftir fara úr vagn­inum ef ég sé ein­hvern haga sér skringi­lega. Ég verð meira á varð­bergi. Ég hef heyrt mikið um stelpur og konur hér í Svíþjóð sem hafa lent í því að inn­flytj­endur frá ákveðnum svæðum séu að þukla á þeim í stræt­is­vögnum og ég hef líka lent í því og ég er ekk­ert svaka­lega ung. Ég ráð­legg konum að vera á varð­bergi og reyna að koma sér í mann­fjölda ef þær verða varar við eitt­hvað óeðli­legt. Þjóð­fé­lagið er því miður orðið þannig að maður getur ekki treyst neinum.“