Guðlaug er fegin að vera komin á öruggan stað: „Finnst ég loksins geta andað“

Guðlaug Böðv­ars­dóttir er him­in­lif­andi með að vera komin til Íslands eftir að hafa þolað margra mán­aða útgöngu­bann og óvissu vegna COVID-19 far­ald­urs­ins á Ítalíu. Um tíma var ekki út séð með að Guðlaug og fjöl­skylda hennar kæmust til lands­ins en betur fór en á horfði og segir Guðlaug fjöl­skyld­una upp­lifa algjört frelsi á Íslandi.

„Ég er til! Það er ein­hvern veg­inn til­finn­ingin sem ég upp­lifði þegar ég horfði á útsýnið á Árhúsum á Hellu og sá fólk í úti­legu labbandi um án þess að vera með grímu á and­lit­inu. Allt í einu gat ég brosað framan í fólk og fengið sýni­legt bros á móti, nokkuð maður tekur ekki lengur sem sjálf­sögðum hlut. Svo var alveg ynd­is­legt að fá að faðma for­eldra mína. Mér finnst ég bara loks­ins geta andað,“ segir Guðlaug Böðv­ars­dóttir, sem er stödd á Íslandi ásamt tveimur ungum sonum þeirra, þriggja ára og eins árs, en ítalskur eig­in­maður hennar er vænt­an­legar til lands­ins í lok mán­að­ar­ins.

Erfið heimferð

Fjöl­skyldan er búsett í smá­bænum Castellucchio í Lombar­diu-hér­að­inu á Ítalíu þar sem hún hefur þurft að þola margra mán­aða útgöngu­bann og nag­andi óvissu vegna COVID-19 far­ald­urs­ins sem dregið tæp­lega 35 þús­und manns til dauða á Ítalíu og sett allt á hvolf. Um tíma var óvíst að draumur fjöl­skyld­unnar um að kom­ast til Íslands í sumar yrði að veru­leika og þegar Mannlíf ræddi við Guðlaugu síð­ast í maí var hún alls ekki bjart­sýn á að eitt­hvað yrði af ferð­inni. Hún segir að sem betur fer hafi nú ræst úr því og fjöl­skyldan sé í skýj­unum með að vera komin til lands­ins, þótt ferðin hingað hafi alls ekki gengið þrauta­laust fyrir sig.

„Við flugum hingað til lands­ins föstu­dag­inn 3. júlí,“ segir Guðlaug. „Flugið frá Malpensa í Mílano voru fjórir mjög laaangir klukku­tímar. Að sitja inni í flug­vél með grímu og eins árs gam­alt barn í fang­inu, sem situr eðli­lega ekki kyrrt, er hlutur sem ég hef engan sér­stakan áhuga á að end­ur­taka. Sá eldri hafði ofan af sér í byrjun en svo fór pirr­ingur að gera vart við sig í rest­ina og það var ekki á bæt­andi að við þurftum að bíða í flug­vél­inni í næstum klukku­tíma því það voru þrjár vélar á undan okkur og það má bara viss fjöldi vera inni í flug­höfn­inni. Þá fór pirr­ingur og þreyta í hæstu hæðir hjá strák­unum,“ segir hún og dæsir.

Guðlaug segir fjöl­skyld­una hafa farið í skimum strax við kom­una til lands­ins. Þótt nið­ur­staðan hafi reynst nei­kvæð og fjöl­skyldan ekki þurft að fara í sótt­kví hafi hún samt sem áður ákveðið að verja fyrstu tveimur og hálfa deg­inum á Árhúsum á Hellu. Nú búi hún hjá for­eldrum Guð­laugar. „Það eru allir rosa ánægðir með að við séum komin heim,“ segir hún. „Bæði af því að það eru þrjú ár frá því að við komum hingað síð­ast og svo vissu líka allir hvað ástandið er búið að vera erfitt þarna úti, þannig að fólk er ánægt með að þetta skyldi takast.“

Lífið að komast aftur í samt lag

Spurð hvort ástandið sé eitt­hvað farið að skána í Castelluchio, þar sem fjöl­skyldan er eins og áður segir búsett, segir Guðlaug að þar sé lífið loks að kom­ast aftur í samt lag. „Heima hjá okkur er staðan nokkuð góð. Það er bara eitt virkt smit núna en í heild­ina hafa um 24 mann­eskjur af um 5.500 íbúa­fjölda smit­ast af COVID-19. Lífið er að fær­ast smám saman í samt horf. Kaffi­húsin hafa opnað að nýju. Bæj­ar­há­tíð verður haldin. Það er verið að reyna að gera eitt­hvað fyrir bornin. En fólk þarf enn að vera með grímur og þarf þess eitt­hvað áfram.“

Mikilvægt að sofna ekki á verðinum

Upp­li­f­irðu mun á ástand­inu hér og heima á ítalíu. „Já, það er er nátt­úru­lega svaka­legur munur á lönd­unum hvað varðar vírus­inn og hvernig hann hefur leikið þessi tvö lönd. Þar af leið­andi er kannski svo­lítið erfitt að bera saman hvernig staðið hefur verið að málum. Mér finnst þrí­eykið svo­kall­aða þó hafa staðið sig rosa­lega vel. Eflaust er ekk­ert grín að setja full­orðnu fólk reglur og reyna að segja því hvernig það á að haga sér, hvort sem það eru Íslend­ingar eða Ítalir.“ Hún bætir við að þótt staðan sé orðin góð innan gæsalappa sýni ný smit und­an­farið að mik­il­vægt sé að sofna ekki á verð­inum í bar­átt­unni gegn COVID-19.

Nýtur hverrar mínútu með sínum nánustu

En að ein­hverju létt­ara, hvað verðið þið fjöl­skyldan lengi á Íslandi og hvað ætlið þið að gera meðan þið eruð hérna? „Við erum hjá mömmu og pabba núna. Svo förum við örugg­lega eitt­hvað á flakka um landið þegar mað­ur­inn minn kemur,“ svarar Guðlaug hress í bragði og segir fjöl­skyld­una snúa aftur heim til Ítalíu 14. ágúst. „Maður bara kross­leggur fingur og vonar að allt sé á upp­leið. Að þetta redd­ist allt saman, eins og Íslend­ingar segja gjarnan. Skól­arnir fari að opna og búð­ar­ferð­irnar fari að verða skemmti­legar aftur og auð­vitað að gamla fólkið geti farið að lifa án þess að þurf að vera í stöð­ugum ótta. Annars reyni ég bara sem minnst að hugsa um heim­ferð­ina því ég er hér til að njóta lífs­ins og vera með mínum nán­ustu.“