„Við erum öll að glíma við eitthvað en getum öll haft mikilvæg áhrif“

Eftir / Olgu Björt Þórð­ar­dóttur

Einhvern tíma var mér sagt að líkja mætti sjálfs­trausti við þrí­fættan stólkoll. Stól­fæturnir tákni færni, við­ur­kenn­ingu og ábyrgð. Sé einn fótur tek­inn undan stólnum geti hann ein­fald­lega ekki staðið.

Færni eru t.d. styrk­leikar okkar, þekk­ing, reynsla og menntun. Við­ur­kenn­ing teng­ist því að það sem við erum og gerum hafi til­gang og við séum metin að verð­leikum. Okkar eigin við­ur­kenn­ing er einna mik­il­væg­ust þótt við hrökkvum stundum í þann gír að verða okkar hörð­ustu gagn­rýnendur. Hugtakið ábyrgð er einnig mik­il­vægt en stundum mis­skilið. Við þurfum eðli­lega að upp­fylla skyldur okkar í hlut­verk­unum sem við erum í hverju sinni og gerðar eru kröfur til okkar þegar við tökum að okkur störf og verk­efni.

Öll erum við breysk; við rekum okkur á, tökum skrýtnar ákvarð­anir, gerum upp á bak í sam­skiptum og fjár­málum og gleymum að gefa okkur tíma til að hlúa að heils­unni. Það felst ábyrgð í því að játa að hafa ráfað af leið, við­ur­kenna mis­tök sín og gjörðir. Að taka ábyrgð á eigin lífi merkir einnig að sleppa taki af ein­hverju/m sem ekki verður stjórnað og fyr­ir­gefa sjálfum sér og öðrum. Það krefst hug­rekkis að taka fyrsta mögu­lega skrefið til sátta en getur skilað sé marg­falt til baka.

Það felst einnig ábyrgð og oft heil­mikil áskorun í því að taka öðrum eins og þeir eru, leyfa þeim að fljúga eins og þeir eru fiðraðir, sér­stak­lega þegar það er fólk sem er ólíkt okkur í eðli, skoð­unum og gjörðum. Reyna í stað­inn að gefa styrk­leikum þeirra meiri gaum og jafn­vel hrósa þeim fyrir þá. Það er ein­fald­lega holl­ara fyrir hjartað, ónæm­is­kerfið og geð­heils­una. Og langoft­ast verða sam­skiptin meira gef­andi í kjöl­farið.

Á þessum stórfurðu­legu og krefj­andi tímum, eins og núna, þurfum við mörg að hafa okkur öll við með að gera okkar besta til að fara sem best með okkur. Við kunnum ótal margar aðferðir til þess en gefum okkur gjarnan ekki tíma. Við leitum jafn­vel aðstoðar hjá sér­fræð­ingum eða stuðn­ings hjá fólki í innsta hring sem við treystum og dæmir okkur ekki.
Við erum öll að glíma við eitt­hvað en getum öll haft mik­il­væg áhrif. Sýnum sjálfum okkur og öðrum meiri skiln­ing, nær­gætni, hlýju, hvatn­ingu og allt það sem getur hjálpað til með að draga fram það besta mögu­lega í hverjum og einum. Í því fel­ast einnig kjörin tæki­færi til að hlusta á aðra, upp­lifa þá og læra af þeim. Tengsla­mynd­unin sem á sér stað í sam­skiptum við fólk sem við kynn­umst – og í dýpri sam­skiptum við það fólk sem við þekkjum fyrir, veitir nýja og ferska sýn á lífið.

Við lærum jafn­vel eitt­hvað sem eflir færn­ina, eykur við­ur­kenn­ing­una og skerpir á ábyrgð­inni.

Höfundur er útgef­andi, rit­stjóri, stunda­kenn­ari og tengiliður FKA í útgáfu­nefnd