Allt í þoku eftir COVID-19 – eftirköstin áfall

„Það var auð­vitað dásam­leg til­finn­ing að labba út og kveðja allt góða Rauða kross starfs­fólkið,“ segir Rakel Ósk Hall­dórs­dóttir í ýtar­legu við­tali við Mannlíf þar sem hún lýsir upp­lifun sinni af COVID-19 og tveggja vikna ein­angrun á sótt­varn­ar­hót­el­inu við Rauð­ar­ár­stíg. Þar deildi hún her­bergi með vikonu sinni en báðar smit­uð­ust þær í hópsmiti á Irishman Pub um miðjan sept­em­ber.

„…ég sá alltaf fyrir mér að þegar ég myndi labba út myndi ég bara vilja vera úti og hreyfa mig. Það fyrsta sem ég gerði þegar ég kom heim var að sótt­hreinsa allt sem ég hafði tekið með mér og bara eftir það var ég bara búin á því og fékk svo­lítið áfall við það.“

Og þannig hefur það gengið. Rakel fór ekk­ert út fyrr en þremur dögum eftir heim­komu og þá í stuttan göngutúr. „Mér leið eins og ég hefði hlaupið 5 kíló­metra og þá átt­aði ég mig á því að þetta væri kannski svo­lítið mikið lang­hlaup. Ég upp­lifi mig sem hálf­gerðan aum­ingja og það er það sem er erf­ið­ast við þetta. Ég þarf að velja hvort ég labbi smá eða vinni smá.“ Rakel seg­ist ekk­ert hafa unnið fyrstu vik­una eftir að hún kom heim. Svo hafi hún unnið tvo daga vik­una þar á eftir og svo á þriðja degi hafi hún algjör­lega örmagn­ast. „Ég var bara í tölv­unni og bara í sam­skiptum við fólk. En þetta er svo mikil síþreyta og miklir vöðva­verkir.“ Hún hafði þá ætlað að leggja sig í stuttan stund en svaf þá frá fjögur síð­degis til níu næsta dags. „Þetta er mjög ólíkt mér.“

Aðspurð segir Rakel enga eft­ir­fylgni vera. Hún hafi fengið útskrift­ar­sím­tal en svo ekk­ert meir og á meðan ástandið er eins og það er finn­ist henni bara skrýtið að leita til læknis og kvarta yfir vöðva­verkjum á meðan ein­hverjir eru í önd­un­ar­vél. Þá hafi hún fengið mjög mis­vísandi skila­boð frá fag­fólki. „Ég hef svo­lítið þurft að finna út úr þessu sjálf og það finnst mér mjög erfitt. Ég er svona týpa sem veð bara áfram og þarf ein­hvern til að hafa vit fyrir mér. Það eru auð­vitað allir að gera sitt besta en það er alveg ljóst á öllu að það er mikið af ósvöruðum spurn­ingum.“

Strák­ur­inn hennar eldri var spurður að því um dag­inn í skól­anum hvernig mamma hans hefði það eftir þetta allt saman. „Jú hún er bara hress en hún er bara búin að sofa síðan hún kom heim,“ segir Rakel og hlær.

„Ég stend mig stundum að því að horfa út um glugg­ann og langa ekk­ert heitar en að fara út að hreyfa mig en bara til­hugs­unin við að þá þurfi ég að klæða mig í úlpu, skó og húfu þreytir mig svo ég sleppi því. Mér líður eins og allt sé í þoku og ég er svona við hlið­ina á sjálfri mér,“ segir Rakel Ósk um eft­ir­köst COVID-19.

Hér má lesa við­talið í heild sinni