Einar jarðsunginn í dag: „Óendanleg sorg og söknuður ríkir nú í mínu hjarta“

Einar Jónsson bíla­smiður verður bor­inn til grafar í dag. Hann lést í hræði­legum hús­bíla­bruna ásamt hund­unum sínum þremur.

Jón Ein­ars­son, grasa­læknir og vél­stjóri, minn­ist elsta sonar síns í minn­inga­grein í Morg­un­blað­inu í dag. „Elsku Einar minn. Þú varst frum­burð­ur­inn minn, glókollur sem fylgdir mér frá fyrsta degi. Við feðgar horfð­umst í augu með gagn­kvæmri aðdáun þegar ég lék við þig frá unga aldri. Þú áttir góða barn­æsku, umvaf­inn ást okkar allra enda varst þú sér­stak­lega glað­vært og brosmilt barn. Margt bröll­uðum við feðgarnir saman, fórum í hjóla­t­úra og veiði­ferðir að ógleymdum öllum jeppa­ferð­unum upp um fjöll og firn­indi, jafnt að sumri sem vetri. Þú varst alltaf reiðu­bú­inn að deila öllu sem þú áttir hvort sem það var sæl­gæti eða leik­föng á milli vina,“ segir Jón og bætir við:

„Þrátt fyrir að ungir menn fari stundum sínar eigin leiðir í líf­inu þá var alltaf sterkur þráður á milli okkar og vin­áttan varði alla tíð. Alltaf varstu reiðu­bú­inn að leggja lið þegar verka þinna var óskað, hvort sem það var frá fjöl­skyldu eða vinum.“

Einar fædd­ist 21. ágúst 1982. Hann var ókvæntur og barn­laus. Einar hafði und­an­farið búið í vönd­uðum hús­bíl sínum nærri Torfa­stöðum í Grafn­ingi. Aðfar­arnótt laug­ar­dags­ins 10. októ­ber varð hræði­legt slys þar sem hann brann inn í hús­bílnum ásamt hund­unum sínum þremur. Fjöl­margir vinir Einars og fjöl­skylda sátu eftir í sárum.

„Einar átti góða fjöl­skyldu og marga nána vini sem hafa orðið fyrir miklu áfalli vegna þessa hræði­lega slyss. Ég minn­ist hans með miklum sökn­uði. Einar var góður maður og það er svo hörmu­legt að þetta hafi gerst,“ sagði Jón í sam­tali við Mannlíf þar sem hann lýsti hinni hræði­legu upp­lifun sem það er að missa son.

Anna Grét­ars­dóttir, vin­kona Einars, skrifar einnig hjart­næma minn­ing­ar­grein um besta vin sinn til tutt­ugu ára. „Mikið óskap­lega er þessi stað­reynd sár og ég á eftir að sakna hans svo ótrú­lega mikið. Þeir sem voru svo lánsamir að fá að kynn­ast honum vel fengu að sjá og njóta þeirra mörgu gáfna sem hann var gæddur. Hann var athug­ull, skarpur, útsjón­ar­samur og yfir­veg­aður. Einar kom alltaf til dyr­anna eins og hann var klæddur, hafði mikla rétt­læt­is­kennd og sagði hlut­ina eins og þeir voru. Hann var sannur, ein­lægur og góður en einnig mjög þrjóskur sem átti sinn þátt í að koma honum í gegnum lífið og standa alltaf upp­réttur,“ segir Anna og bætir við:

„Einar var minn trún­að­ar­vinur, og hann þekkti mig oft betur en ég sjálf. Á erf­iðum tímum í líf­inu, þegar ég dæmdi sjálfa mig hvað harð­ast, dæmdi Einar mig aldrei. Mitt síð­asta sím­tal við Einar stuttu fyrir and­lát hans verður mér ávallt mjög kært. Það lá vel á honum og hann var að segja mér nýj­ustu frétt­irnar af áformum sínum um lóða­kaup. Við töl­uðum oft saman í síma en hljóðið í honum var alveg ein­stak­lega gott þennan dag. Þetta vakti svo mikla ham­ingju innra með mér að ég sem oftar en ekki hef verið talin til­finn­inga köld fremur en hitt kvaddi hann með þeim orðum að ég elskaði hann og hlakk­aði til að heyra í honum fljót­lega aftur. Ég veit ekki hvoru okkar brá meira, honum eða mér en mikið ofboðs­lega er ég þakk­lát fyrir þessi orð í dag. Elsku Einar þín verður sárt saknað.“

Einar var í góðu sam­bandi við vini sína og fjöl­skyldu og segir Jón þá feðga hafa verið mjög nána. „Þrátt fyrir tröppu­gang í líf­inu varstu alltaf sannur sjálfum þér, fjöl­skyldu og vinum. Á síð­ustu mán­uðum lífs þíns fórum við feðgarnir að skoða sum­ar­bú­staðalönd þar sem þú hafðir áhuga á að byggja þér heils­árs­hús fyrir þig og hundana þína. Þú, Trítla, Moli og Snúlli voruð óað­skilj­an­legir vinir og þú settir þarfir þeirra framar öllu öðru. Þau skyldu fá að hlaupa um í frelsi sveit­ar­innar. Óend­an­leg sorg og sökn­uður ríkir nú í mínu hjarta en þú munt ávallt eiga þar stóran sess. Þinn faðir og vinur að eilífu,“ segir Jón.

Útför ein­ars fer fram í dag kl. 15 og verður streymt frá henni. Hér á finna hlekk á útför­ina: