Eva reynir að minnast sonar síns með gleði: „Ég varð ofboðslega reið við hann“

Það koma enn tíma­bil þar sem Evu Hauks­dóttur finnst hún verða gagn­tekin af Hauki Hilm­ars­syni, syni sínum, og getur hún ekki hugsað um neitt annað í nokkra daga þegar það ger­ist. Hann lést á Sýrlandi í febr­ú­ar­mán­uði 2018 og Eva leitar hans ennþá í draumi.

„Svo koma önnur tíma­bil þar sem mér finnt óþægi­legt að rekast á mynd af honum eða sjá eitt­hvað sem hann skrif­aði. Hann fór án þess að láta okkur vita. Hann fór á bak við okkur. Við, ég og pabbi hans, vissum ekki betur en að hann væri í Grikk­landi. Svo leið langur tími án þess að hann hafði sam­band og við vorum orðin hrædd um hann. Ég varð ofboðs­lega reið. Ég hef aldrei verið eins reið við hann,“ segir Eva þegar hún rifjar upp aðdrag­anda þess að hún fékk hin hræði­legu tíð­indi frá Sýrlandi.

Sjá einnig: Sonur og móðir Evu dóu bæði fyrir til­stilli ann­arra: „Það er ofboðs­lega sárt að missa fólk“

Lík Hauks fannst aldrei og Eva þráir að lík­ams­leifar hans finn­ist. Umfram allt ætlar hún þó ekki að láta sorg­ina eyði­leggja líf sitt. „Við ætlum að reyna að minn­ast hans með gleði. Mér fannst það vera ofboðs­lega erfitt fyrst að það væri ekk­ert lík. Að fá ekki neina stað­fest­ingu. En ef ég myndi til dæmis frétta að fjölda­gröf hefði fund­ist á þessu svæði þá veit ég að ég myndi ekk­ert sofa næstu nótt. Ég veit að það yrði mjög aðkallandi hug­mynd að reyna að fara að garfa í þessu aftur; finna lík­ams­leifar.

Ég á ein­göngu góðar minn­ingar um hann og það er mikil huggun. Ég hef lengi haft þá afstöðu að dauð­inn sé hluti af líf­inu. Það er sárt að missa fólk. Ofboðs­lega sárt. Maður gengur í gegnum djúpa sorg. En maður má ekki láta það eyði­leggja líf sitt af því að þetta eru hlutir sem við ráðum ekki. Við getum ekki stjórnað því hvort fólk lifir eða deyr. Og við getum ekki stjórnað börn­unum okkar þegar þau eru orðin full­orðin. Ég hefði ekki getað bannað Hauki að fara til Sýrlands; ég hefði reynt það ef ég hefði vitað að hann væri að fara – þess vegna sagði hann mér ekki frá því. Ég hefði reynt að stoppa hann með mik­illi frekju.“

Í ein­lægu helg­ar­við­tali Mannlífs ræðir Eva erf­iðan son­ar­miss­inn en móðir hennar lést einnig fyrir til­stilli ann­arra. Viðtalið getur þú lesið hér.