Sjómannslífið heillar Helga Seljan fréttamann: „Ég var oft kallaður Gísli Marteinn“

Helgi Seljan frétta­maður er frá Reyð­ar­firði. Sjórinn heillar og hefur hann af og til í gegnum árin farið í túra. Hvað dregur hann á sjó­inn?

„Að ein­hverju leyti til er þetta ein­hvers konar nostal­gía og karla­grobb. En á tíma­bili var þetta þannig að ég vildi ná mér mér í auka­tekjur eftir hrun; ég var, eins og aðrir, skít­blankur en ég átti bless­un­ar­lega lítið þegar kom að hrun­inu þannig að ég tap­aði minna. Ég sá að ég þyrfti meira og þess vegna fór ég á sjó og var svo hepp­inn að ég fór á síld­ar­túr 2008, rétt fyrir hrun, sem breytt­ist í mar­kíltúr í miðjum túr, sem varð eitt risa­stórt ævin­týri og ég var á mak­ríl þarna í eina, tvær, þrjár og upp í sex vikur á sumrin þar á eftir, sem var ævin­týra­legur tími. Síðustu ár hef ég svo skot­ist í einn og einn túr á bol­fisk­s­tog­ara frá Fáskrúðs­firði, Ljósa­felli. Þetta er allt annað and­rúms­loft. Í fyrsta lagi þarf maður eins og alls staðar ann­ars staðar að skila sínu en maður er líka með til­tölu­lega afmark­aðan ramma utan um það sem maður er að gera; maður er að vinna á vöktum og ef það er fiskur þá er vinna. Ef það er veiði þá er vinna. Ef það er ekki veiði þá er ann­að­hvort ekki vinna eða minni vinna. Maður gengur inn í mjög skýrt afmark­aðan ramma. Þetta eru smáá­tök sem ég held að ég hafi stundum gott af og svo hef ég bara gott af því að láta ein­hvern öskra á mig í smá­stund, þótt það sé ekk­ert rosa­lega mikið. Þú getur ímyndað þér hvort menn hafi ekki gaman af því að fífl­ast aðeins í mér; ég var oft kall­aður Gísli Marteinn,“ segir Helgi og bætir svo við að hann verði að gjöra svo vel að taka þessum skotum skips­fé­laga sinna. „Einhvern tím­ann hefur sigið aðeins í mig yfir því, en ég hef alveg húmor fyrir því. Mér finnst það mjög fyndið. Ég hef verið kall­aður ýmsum nöfnum; „litla kast­ljósið okkar“ og eitt­hvað svona. Mér finnst þetta vera mjög skemmti­legt.“

Sjórinn lokkar og laðar

„Ég hef alltaf verið með það í hausnum og ekki vitað hvort það gengi eftir, en ef ég myndi einn dag­inn hætta þessu, sem ég hef oft hugsað um, þá væri ég alveg til í að fara á sjó­inn aftur. Ég kann mjög vel við mig þar. Það er ekk­ert mjög fjöl­skyldu­vænt; ég er með þrjú börn. Fjöl­skyldu. En þegar ég tala um þetta núna; ég segi ekki að það komi hressi­leg harm­óniku­tón­list undir en ég sakna þess að fara ekki reglu­lega og það er svo margt við þetta sem ég hef áhuga á.“

Viðtalið við Helga Seljan má nálg­ast í nýjasta helg­ar­blaði Mannlífs. Einnig má horfa á við­talið hér.