Lilja óttaðist um líf sonar síns í fæðingunni: „Okkur sagt að þetta hafi ekki verið neitt“

Lilja Dögg Alfreðs­dóttir, menn­ingar- og við­skipta­ráð­herra tók undir gagn­rýni sem fram kom í Kveik í gær í Kast­ljósi í kvöld. Lilja segir að ekki sé hlustað nægi­lega á konur á með­göngu og í fæð­ingu. Hún ótt­að­ist um líf sonar síns eftir afar erf­iða fæð­ingu.

Lilja upp­lifði mjög erf­iða fæð­ingu árið 2007 og seg­ist eiga svip­aða reynslu og Bergþóra sem sagði sögu sína í Kveik. Á þeim tíma sem Lilja áttar sig á að barnið er mjög stórt fer hún að hafa mjög miklar áhyggjur og ákveður að ræða þessi mál við hjúkr­un­ar­fræð­ing, nema hún upp­lifði að það væri ekki hlustað nægi­lega vel á hana.

Upplifði að hún væri að kvarta af óþarfa

Þá fékk hún að ræða við lækni sem reyndar hlust­aði á hana en svo reyndi ekk­ert á það þegar að fæð­ing­unni kom. Fæðingin gekk ekki vel hún stóð yfir í 24 tíma og þrjár vaktir. Hún lét vita að þetta væri rosa­lega erfitt, en upp­lifði að hún væri að kvarta af óþarfa. Það var teflt á tæp­asta vað.

„Dreng­ur­inn er tekin út með sog­klukku, hann andar ekki og er hel­blár. Það var sagt við okkur að lík­lega væri um súr­efn­is­skort að ræða vegna þess hversu þetta hafi verið tæpt. Við sátum eftir mjög erf­iða fæð­ingu og ég gat ekki gengið. Ég þurfti að vera í hjóla­stól í marga daga. Ég vitn­aði að ég hefði tala við Reyni Tómas Geirsson, kven­sjúk­dóma­lækni að höf­uðið væri mjög stórt, en það var ekk­ert hlustað. Við vorum í algjöru losti og það tók langan tíma að jafna sig. Það var ekk­ert hlustað og það var eins og ég hefði ekki rödd.“

Ég varð að segja frá

Lilja upp­lifði sig óða. Svo hittir hún lækni sem segir við hana að það sé mjög mik­il­vægt að hún deili reynslu sinni. „Innsæið mitt sagði mér að ég yrði að segja frá. En það hlust­aði eng­inn á mig fyrir fæð­ingun, eða í fæð­ing­unni. Af hverju ætti ein­hver að hlusta á mig núna. Ég fór út og hugs­aði að ég ætl­aði ekki að rugga bátnum og þakk­aði guði fyrir að allt hafi farið vel.“

Hún seg­ist vera þakk­lát að sonur hennar hafi verið í lagi, þrátt fyrir súr­efn­is­skort­inn sem hann hlaut í fæð­ing­unni.

Eftir við­talið í Kveik hugs­aði hún: „Ég vil að það sé meira hlustað á konur og ég stend með Bergþóru og hennar fólki alveg út í það óend­an­lega. Ég vil líka segja að heil­brigð­is­kerfið okkar er mjög gott. Ég tel ekki að það eigi að vera refsi­vert gagn­vart ein­staka ljós­mæðrum, læknum eða hjúkr­un­ar­fræð­ingum. En það má ekki vera þannig, að við sem lendum í svona að það sé horft framan í okkur og okkur sagt að þetta hafi ekki verið neitt.  Þetta var heil­mikið! Ég var bara þakk­lát að sonur minn var heil­brigður. En ég var líka reið út í mig að hafa ekki staðið fram fyrr.“

Hún ætlar að beita sér í þessu máli og vill sýna stuðn­ing til kvenna sem hafa lent í þessu.