Svefnsjúkdómur Annþórs hentar föngum vel: „Óforsvaranlegt að vista okkur meðal annarra fanga“

Annþór Kristján Karlsson talar í við­tali við Reyni Trausta­son meðal ann­ars um tím­ann í fang­els­inu en í allt sat hann inni í um 12 ár. Hann talar um skoðun sína á því hvernig honum finnst að fang­els­is­mál ættu að vera hér á landi og hann talar um dag­inn í dag en Annþór hefur lagt áherslu á að mennta sig og ætlar að halda áfram að vera í námi næstu árin.

Annþór er með svefn­rösk­un­ar­vanda­mál sem hentar föngum sér­stak­lega vel. Hann getur sofið enda­laust.

„Nei, ég er með svefn­rösk­un­ar­vanda­mál. Ég get sofið enda­laust. Ég vakna alltaf þreyttur. Þetta er víst ein­hver sjúk­dómur. Þetta er mjög leið­in­legt. Það skiptir engu máli hvort ég sofi þrjá tíma eða 12. Ég vakna alltaf þreyttur.“

Það hlýtur að vera kostur að geta sofið hvar og hvenær sem er ef maður er lok­aður inni.

„Já, ég var hann­aður fyrir það að setja mig í ein­angrun. Ég gat bara sofið viku eftir viku eftir viku 18-20 tíma á sól­ar­hring.“

Hver var lengsta ein­angr­unin sem hann var settur í?

„Þótt þeir vilji ekki kalla það ein­angrun þá lenti ég og Börkur í ein­angrun í eitt og hálft ár. Við vorum bara tveir saman á gangi. Það var ekki kallað ein­angrun af því að við vorum lok­aðir saman á gangi. Við vorum grun­aðir um að drepa sam­fanga okkar og það er rétt­lætt þannig að það væri ófor­svar­an­legt að vista okkur meðal ann­arra fanga af því að við vorum grun­aðir um að hafa drepið fanga. Ef ég væri úti á götu og hefði drepið örv­henta Vest­firð­ing með gler­augu þá væri ég samt vistaður með örv­hentum, öðrum Vest­firð­ingum og öðrum mönnum með gler­augu.“

Viðtalið við Annþór má lesa í heild sinni hér.