Karl III ferðast um með bangsa úr barnæsku: „Það sem hann gekk í gegnum þar er alveg skelfilegt“

Karl III Bret­lands­kon­ungur ferð­ast með bangsa sem hann hefur átt síðan í barn­æsku.

Í við­tali við Rachel Smith hjá ET, útskýrir Christopher Andersen, höf­undur bók­ar­innar The King, hvers vegna Karl verður „einn sér­vitr­asti kór­ónu­beri í sögu Stóra Bret­lands.“

„Hann ferð­ast ennþá með bangsa sinn úr barn­æsku,“ heldur Andersen fram í við­tal­inu. „Hann hefur átt hann síðan hann var mjög ungur … Eina mann­eskjan sem hefur mátt laga og ditta að bangs­anum er gamla barn­fóstra hans, Mabel Anderson, en hann er enn mjög náinn henni.“

Þá heldur Andersen einnig fram að Karl III „ferð­ist um með sér­smíð­aða kló­sett­setu.“ Þó að kon­ung­ur­inn hafi neitað því segir höf­und­ur­inn einnig að „fólk sem vinnur í höll­inni, fólk sem hefur unnið fyrir hann, segja að þegar hann fari í mat­ar­boð heim til fólks, tekur hann oft með sér sinn einka kokk, svo hann geti útbúið mál­tíð fyrir hann sem hann borðar auka­lega við borðið,“ segir Andersen og bætti við: „Hann vill það sem hann vill, þegar hann vill.“

„Mér finnst eitt fyndn­asta sér­kenni hans, en fjöldi kónga­fólks deilir þessu með honum, þar á meðal Elísabet drottn­ing, eru þau að honum er illa við fer­kant­aða ísmola,“ segir Andersen enn­fremur í við­tal­inu. „Þau ganga um með sér­staka ísmola­bakka sem þau taka með sér hvert sem er, því þeim líkar ekki klingj­andi hljóðið sem kemur frá þeim.“

Hrikaleg æska Karls

Þá segir rit­höf­und­ur­inn aukreit­ist að Karl III sé „mjög skap­stór.“

„Hann hefur eld­gosa­skap, í raun. Hann er mjög fær um að fá brjál­æðisköst.“

Segir Andersen ástæð­una fyrir skap­styggð hins nýkrýnda kon­ungs vera upp­eldið sem hann fékk hjá for­eldrum sínum.

„Það er svo margt í fari Karls sem hægt er að rekja aftur til barn­æsku hans, sem var skelfi­lega ein­manna­leg. Hann hefur lýst móður sinni sem kaldri og fjar­lægri og að faðir sinn, Filippus prins, hafi verið hrotta sem ógn­aði honum, grætti hann fyrir framan annað fólk og nídd­ist á honum lík­am­lega. Ég held að það útskýri ansi margt að Karl eyddi aðeins fimmtán mín­útum á dag með for­eldrum sínum. Þegar hann fór í háls­kirtla­töku, þegar hann fékk mjög slæma flensu, þegar hann féll í stiga og ökla­brotn­aði og þegar hann fór í bráða­upp­skurð vegna botn­langa­bólgu þegar hann var 13 ára, heim­sóttu hvor­ugir for­eldrar hans á sjúkra­húsið.“

Seinna var Karl III sendur í heima­vista­skóla í Skotlandi. Hefur kon­ung­ur­inn lýst þeirri dvöl sem „hreinu hel­víti.“

„Það sem hann gekk í gegnum þar er í raun alveg skelfi­legt. Sem drengur, sem ungur maður, var hann ítrekað lam­inn af eldri nem­endum, þeir hengdu hann upp nak­inn í sturt­unni þar sem hann var spreyjaður með köldu vatni og skil­inn þar eftir. Hann var sleg­inn og hent í jörð­ina,“ segir Andersen. „Hann grát­bað for­eldra sína í bréfum, um að taka hann úr skól­anum … Í dag myndi það sem hann gekk í gegnum telj­ast til barn­a­níðs hrein­lega en samt sem áður lok­uðu for­eldr­arnir augum sínum fyrir þessu. Ég held að það hafi valdið gríð­ar­legri gremju gagn­vart þeim.“