Bæjarstjóri Reykjanesbæjar segist vera vanhæfur: „Það er nú varla gild ástæða“

Eitt umdeildasta mál Reykja­nes­bæjar á und­an­förnum vikum hafa verið mál­efni Hljóma­hall­ar­innar þar sem Rokksafn Íslands er til húsa ásamt tón­list­ar­skóla. Ein­hverjar hug­myndir hafa verið uppi um að loka safn­inu en þær hug­myndir virð­ast hafa verið slegnar af borð­inu. Það stendur hins vegar til að flytja bóka­safn Reykja­nes­bæjar inn í hús­næðið.

Á fundi bæj­ar­stjórnar þann 21. mars lýsti Kjartan Már Kjart­ans­son, bæj­ar­stjóri Reykja­nes­bæjar, sig van­hæfan í mál­inu á þeim grund­velli að per­sónu­legar skoð­anir hans gætu truflað vinn­una.

„Nú þegar búið er að ákveða að ráða utan­að­kom­andi verk­efna­stjóra til að stýra flutn­ingi bóka­safns­ins í Hljóma­höll lýsir Kjartan Már Kjart­ans­son bæj­ar­stjóri sig van­hæfan til frek­ari vinnu við und­ir­bún­ing verk­efn­is­ins. Kjartan Már var tón­list­ar­kenn­ari og skóla­stjóri Tón­list­ar­skól­ans í Keflavík í 18 ár (1980 1998) og fyrsti for­maður stjórnar Hljóma­hallar og þar með Rokksafns­ins 2012-2014. Kjartan telur sjálfur að per­sónu­legar skoð­anir hans gætu truflað vinn­una og því sé best að hann komi ekki að und­ir­bún­ingi flutn­ings­ins.“

Þetta fannst Margréti Þór­ar­ins­dóttur skrýtið í ljósi þess að Kjartan er ráð­inn emb­ætt­is­maður. Margrét situr í minni­hluta bæj­ar­stjórnar fyrir Umbót og lagði hún fram eft­ir­far­andi bókun:

„Mér finnst nokkuð sér­stakt að bæj­ar­stjóri skuli lýsa sig van­hæfan til frek­ari vinnu við und­ir­bún­ing verk­efn­is­ins. Það blasir við að bæj­ar­stjóri er ósáttur við þær breyt­ingar sem búið er að sam­þykkja að verði gerðar á Rokksafn­inu og flutn­ingi bóka­safns­ins. Ég hefði nú haldið að það teld­ist ekki vera van­hæfi þó menn væru ósam­mála.

Ég spyr því hátt­virtan bæj­ar­stjóra sem er ráð­inn emb­ætt­is­maður, hyggst hann lýsa sig van­hæfan í öðrum málum sem meiri­hlut­inn felur honum að fram­kvæma og hann er ósam­mála hug­mynda­fræði­lega?

Það eitt að vera ósam­mála er ekki grund­völlur fyrir ráð­inn emb­ætt­is­mann að lýsa sig van­hæfan. Stundum þarf að taka erf­iðar ákvarð­anir og þær lúta oftar en ekki að draga úr kostn­aði og skera niður útgjöld. Kannski á bæj­ar­stjóri erfitt með að taka erf­iðar ákvarð­anir og vill kom­ast hjá því að vera bendl­aður við ákvarð­ana­töku sem er erfið, en engu að síður nauð­syn­leg. En þetta er nú bara hluti af því að vera bæj­ar­stjóri.

Í ljósi fram­greinds óskar Umbót eftir því að bæj­ar­stjóri svari eft­ir­far­andi: Hvernig rök­styður bæj­ar­stjóri ákvörðun sína um að hann sé van­hæfur með til­liti til stjórn­sýslu­laga og sveit­ar­stjórn­ar­laga? Nú er langt um liðið síðan bæj­ar­stjóri var skóla­stjóri Tón­list­ar­skól­ans og ekki er hægt að sjá hvernig það starf lítur að þess­ari ákvörðun, þannig það er nú varla gild ástæða.

Bæj­ar­stjóri veit nákvæm­lega hvers vegna það er nauð­syn­legt að færa bóka­safnið. Ný stað­setn­ing í hús­næði Hljóma­hallar er sú besta í stöð­unni, auk þess sem hún er mjög mið­svæðis í bæj­ar­fé­lag­inu. Þetta snýst allt um kostnað. Nýtt bóka­safn kostar marg­falt það sem hér er lagt upp með.“

Vík­ur­fréttir greindu fyrst frá mál­inu.