Anna segir allt stefna í almenna herkvaðningu á Íslandi

Anna Krist­jáns­dóttir seg­ist ekki hafa miklar áhyggjur af Rússum og Kín­verjum en telur Banda­ríkin mögu­lega ógn við Ísland.

Í dag­bók­ar­færslu sinni, sem vél­stjór­inn og húmorist­inn Anna Krist­jáns­dóttir skrif­aði á Facebook í gær talar hún um ástandið í heim­inum og mögu­lega ógn sem gæti steðjað að Íslandi.

„Dagur 2054 – Ó, þetta er indælt stríð.

Fyrir nærri sex ára­tugum síðan var söng­leik­ur­inn „Ó, þetta er indælt stríð“ sýnt á fjölum Þjóð­leik­húss­ins. Ekki man ég út á hvað söng­leik­ur­inn gekk, enda sá ég hann aldrei, en miðað við fréttir gær­dags­ins stefnir allt í almenna herkvaðn­ingu á Íslandi, en nú er bara spurn­ingin, við hverja á að berj­ast? Færeyjar? Kala­allit Nunaat? Vest­manna­eyjar?

Ég hefi litlar áhyggjur af Rússum né Kín­verjum. Við vitum ósköp vel að bæði Banda­ríkin og Sov­ét­ríkin stund­uðu njósnir á Íslandi meðan á kalda stríð­inu stóð og nú eru þau bæði á fullu á nýjan leik, reyndar núna undir stjórn Trumps og Pútins. Ef ég ætti að giska á hvort stór­veldið væri Íslend­ingum hættu­legra miðað við stöð­una í dag, myndi ég ekki hika við að nefna Trump­istan.“

Anna rifjar því næst upp að liðin séu 216 ár síðan Ísland stát­aði síð­ast af land­her en að Jörundur hunda­daga­kon­ungur hafi klúðrað sínum málum ræki­lega.

„En það er ekki mitt að reyna að greina stöðu mála norður í Dumbs­hafi, en ef mig mis­minnir ekki, eru liðin 216 ár frá því Ísland var síð­ast með land­her undir vopnum, en það mun hafa verið sum­arið 1809, en góðu heilli tókst Jörundi hunda­daga­kon­ungi að klúðra sínum málum svo ræki­lega að hann var sendur úr landi í böndum. Að sjálf­sögðu tel ég ekki með þessa drengi sem áttu að gæta flug­vall­ar­ins í Kabúl fyrir kannski tveimur ára­tugum síðan.“

Að lokum seg­ist Anna ekki ótt­ast herkvaðn­ingu, og það af fleiri en einni ástæðu:

„Sem betur fer er ég víðs­fjarri og þarf ekki að ótt­ast herkvaðn­ingu, ekki bara vegna ald­urs, heldur svo slæmrar sjónar að ég myndi ekki hitta and­stæð­ing þótt hann stæði fyrir framan mig í tveggja metra fjar­lægð og ég sem mont­aði mig af góðri sjón fyrir örskömmu síðan. Að auki kann ég ekk­ert með vopn að fara og langar ekk­ert til að læra á þau. Ég er frið­ar­sinni.“