Bubbi hjólar í stórútgerðirnar

Bubbi Morthens lætur stór­út­gerð­irnar hafa það óþvegið í færslu sem hann birti á Facebook í gær.

Tón­list­ar­goð­sögnin Bubbi Morthens er þekktur fyrir að láta í sér heyra annað veifið þegar honum blöskrar eitt­hvað í sam­fé­lag­inu og það var einmitt það sem var að ger­ast.

Bubbi, eins og fjöl­margir lands­menn, er afar ósáttur við aug­lýs­inga­her­ferð stór­út­gerð­anna sem birst hafa í sjón­varp­inu und­an­farið. Segir Bubbi útgerð­irnar reyna að „villa um fyrir lands­mönnum“ með her­ferð­inni.

„Þau segja Rík­i­s­tjórnin hlustar ekki á okkur
Hvenær hlust­uðu þau á fólkið í land­inu.

Stór­út­gerðin hefur lagt af stað í her­ferð til þess að reyna villa um fyrir lands­mönnum og leyna þeirri stað­reynd að loks hefur sitj­andi rík­is­stjórn tekið þá ákvörðun að gera hóf­stillta kröfu um auð­lind­ar­gjald fyrir kvót­ann. Hann er þjóð­ar­eign sem ákveð­inn hópur útvaldra fjöl­skyldna og fyr­ir­tækja hefur í hendi sér og lítur ískalt á að sé sín eign og hann megi fara með kvót­ann að vild. Þessi ofsa ríka yfir­stétt sér ofsjónum yfir þessu hræði­lega órétt­læti og finnst allir kvarta og kveina.“

Segir Bubbi ríki­dæmi sægreif­anna vera „stjarn­fræði­legt“ og að þeir séu komnir með ítök langt út fyrir fisk­vinnslu eða skipa­rekstur.

„Auður þessa fólks er stjarn­fræði­legur. Þau hafa notað part af auði sínum til þess að kaupa fyr­ir­tæki með öllu óskyld sjáv­ar­út­vegi og eru komin með ítök langt út fyrir fisk­vinnslu eða rekstur á skipum sínum. Kvótinn er eitt en að væla yfir því að þetta sé skattur á þorp lands­ins er í besta falli bull. Stór­út­gerðin hefur ryksugað upp kvót­ann í þorpi eftir þorp og skilið eftir sviðna jörð og nú eyðir kvóta­gengið millj­ónum í sjón­varps­aug­lýs­ingar til þess að reyna að telja okkur trú um að það sé verið að setja skatt á lands­byggð­ina. Kvóta­lán­þegar hafa lagt lands­byggð­ina undir hramm­inn sinn lengi lengi en í stað­inn fyrir að stíga fram og segja: við borgum með glöðu geði, takk fyrir okkur, þá tryll­ast þau bak­við tjöldin og fara í stríð. Þessi fyr­ir­tæki, þetta fólk er með slíkan auð í hirslum sínum að engu er til að jafna, en að borga til baka til sam­fé­lags­ins - nei! Við viljum og ætlum okkur ekki að borga þó svo við getum það létti­lega!“

Að lokum kemur Bubbi að því sem hann kallar „stað­reynd máls­ins“, græðgina.

„Og þá komum við að stað­reynd máls­ins: ef við strípum þetta niður í kjarn­ann, hvað er þá að hjá þessu gengi? Jú, hrein og klár græðgi. Ekkert annað.“