Bresk-pólski drengurinn Edward Jarman lést aðeins 14 ára gamall eftir að hafa orðið fyrir þriggja tonna hraðbát sem fjölskylda hans hafði leigt, á meðan hún var stödd í Frönsku Pólýnesíu á heimsreisu sinni.
Rannsókn á andláti hans hefur leitt í ljós að hann lést eftir að hafa orðið fyrir skrúfum „hraðskreiðs, óskráðs hraðbáts“ þegar hann var að snorkla.
Edward Jarman, kallaður Eddie af fjölskyldu sinni, var að snorkla í Suður-Kyrrahafi 9. ágúst 2020 þegar hann varð fyrir höggi í höfuð og bringu af þriggja tonna hálfstífum gúmmíhraðbát. Atvikið átti sér stað í Mo'orea-flóa, nærri Tahítí í Frönsku Pólýnesíu, á meðan hinn bresk-pólski unglingspiltur var í siglingaferð um heiminn með fjölskyldu sinni.
Fjölskyldan átti aðeins nokkra mánuði eftir af ferð sinni áður en hún hugðist snúa aftur til Bretlands þegar Eddie varð fyrir bátnum, sem var stýrt af staðbundnum leiðsögumanni í lóninu.
Við vitnaleiðslur á dánarrannsókn sem fram fór í Woodvale-líkbrennsluhúsinu í Brighton í gær kom fram í framburði fjölskyldunnar að hún hefði „barist fyrir réttlæti í löng og sársaukafull fjögur ár“. Lögregla hóf rannsókn á manndrápi af gáleysi eftir slysið, en engar ákærur voru gefnar út þrátt fyrir lagalegar áskoranir fjölskyldunnar.
Við yfirheyrsluna sagði Joseph Turner, dánardómstjóri svæðisins, að þrátt fyrir að Eddie hefði verið fluttur á land og gerðar tilraunir til að endurlífga hann, hafi áverkar hans líklega verið „samstundis banvænir og ekki lífvænlegir“.
Misvísandi framburður
Misvísandi framburður kom fram um hraða bátsins sem varð honum að bana. Faðir hans, Harry Jarman, sagði lögreglu að hann hefði séð mann og konu „koma á fullri ferð aftan að okkur“ og að ökumaðurinn hefði nánast „svifið yfir vatninu“. Hann sagðist hafa talið bátinn fara „of hratt og of nærri“ og bætti við: „Ég sneri mér við og hugsaði að hann væri brjálaður.“
Ökumaðurinn hélt því hins vegar fram að hann hefði verið undir hámarkshraðanum, sem var 20 hnútar, og sagðist hafa stillt hraðann þegar hann sigldi um rásina.
Dánardómstjórinn komst að þeirri niðurstöðu að líklegt væri að báturinn hefði verið innan leyfilegs hraða, en bætti við: „Á öðrum stöðum í heiminum, í nágrenni við akkerisbundið skip og strönd, væri hraðatakmarkið ekki 20 hnútar, en það var gildandi hámark á þessum stað og tíma.“
Einnig kom fram að rannsókn á manndrápi af gáleysi hafi verið hafin á sínum tíma, en rannsóknardómari hafnaði beiðni saksóknara og fjölskyldunnar um að gefa út ákæru. Áfrýjun var lögð fram, en sama niðurstaða fékkst þar sem talið var að ekki væru „raunhæfar líkur á sakfellingu miðað við heildargögn málsins“. Frekari áfrýjun fyrir æðra dómsstigi í Frakklandi hefur ekki verið fylgt eftir af fjölskyldunni, þar sem henni var sagt að líkur á árangri væru takmarkaðar.
Drakk í hádeginu
Við rannsóknina kom einnig fram að ökumaður bátsins og farþegi hans hefðu farið saman í hádegisverð og drukkið eina vínflösku áður en slysið varð. Ökumaðurinn viðurkenndi jafnframt að hafa drukkið áfengi daginn áður, eftir veislu með öðrum leiðbeinendum við lok sumarnámskeiðs. Eiturefnarannsókn sem framkvæmd var á honum sýndi þó engin merki um áfengi eða fíkniefni, en niðurstöðurnar bárust meira en mánuði síðar, sem fjölskyldan efast um.
Móðir Eddie, Barbara Genda, sagði: „Að mínu mati er ómögulegt að engin ummerki um áfengi finnist í niðurstöðunum.“
Í samantekt sinni sagði dánardómstjórinn að gögn bentu til þess að ökumaðurinn og félagi hans hefðu líklega vakað langt fram á nótt daginn áður og síðan drukkið vín í hádeginu. „Niðurstöður sýna þó neikvætt fyrir áfengi og fíkniefni, og það á ég erfitt með að samræma. Líklegra en ekki virðist að eitthvað magn áfengis hafi verið í blóði hans,“ sagði hann.
Þrátt fyrir það benti dánardómstjórinn á að ökumaðurinn þekkti svæðið vel og hefði mikla reynslu af slíkum bátum. Hann sagði foreldrum Eddie að ekki væri hægt að komast að þeirri niðurstöðu að um ólöglegt manndráp væri að ræða, þar sem ekki væru uppfyllt öll skilyrði þess, og skilaði því lýsandi niðurstöðu.
Hann vottaði fjölskyldunni samúð sína vegna „ólýsanlegs missis ungs sonar“.
Söfnun í minningu Eddie
Eftir andlát Eddie stofnaði fjölskyldan söfnun með markmið um 100.000 pund og setti einnig á laggirnar góðgerðarsamtök fyrir unga tónlistarmenn í minningu hans.
Móðir hans skrifaði í færslu vegna söfnunarinnar 12. ágúst, nokkrum dögum eftir andlátið: „Eddie elskaði tónlist meira en nokkuð annað. Hann sagði oft að hann gæti ekki ímyndað sér líf án tónlistar, hvort sem hann væri að spila eða hlusta. Í hans minningu ættu önnur börn að fá að njóta tónlistar eins og hann gerði á sinni stuttu en yndislegu ævi.“
Eddie var jarðsunginn í heimabyggð sinni, þorpinu West Hoathly í West Sussex.
Athugasemdir