„Ólögmætur gjafagjörningur“ sem kemur líklega til með að kosta ríkissjóð hálfan milljarð króna

Komið er á dag­inn að stjórn Lög­reglu­stjóra­fé­lags Íslands var­aði þáver­andi dóms­mála­ráð­herra, Áslaugu Örnu Sig­ur­björns­dóttur, við að starfs­loka­samn­ingar Haraldar Jóhann­es­sen rík­is­lög­reglu­stjóra við nokkra und­ir­menn væru mjög lík­lega ólög­legir; sömu sögu má segja um ráðu­neyt­is­stjóra dóms­mála­ráðu­neytis sem og sér­fræð­inga innan fjár­mála­ráðu­neytis.

Er þetta á meðal þess er kemur fram í umfjöllun Heim­ild­ar­innar um málið; en þar er vísað til gagna innan úr fjár­mála­ráðu­neyti, er sýna fram á við­vör­un­ar­orð emb­ætt­is­manna um starfs­loka­samn­ing­ana – sem hafa nú verið dæmdir ólög­legir.

Það var nið­ur­staða Hæsta­réttar í dómi sem féll í lok mars á þessu ári; var kom­ist að þeirri nið­ur­stöðu að Haraldi rík­is­lög­reglu­stjóra hafi ein­fald­lega skort heim­ild til að hækka laun 9 und­ir­manna hans hjá lög­regl­unni.

Und­ir­menn­irnir hafi hins vegar tekið við launa­hækk­un­inni – ásamt auknum líf­eyr­is­rétt­indum – í góðri trú og því mætti ekki lækka launin á ný.

„Ólög­mætur gjafagjörn­ingur,“ var nið­ur­staða Hæsti­réttur, sem kemur lík­lega til með að kosta rík­is­sjóð hálfan millj­arð króna.

Úlfar Lúð­víks­son, lög­reglu­stjóri Suð­ur­nesja

Undir for­mennsku Úlfars Lúð­víks­sonar benti Lög­reglu­stjóra­fé­lagið á að starfs­kjara­breyt­ing­arnar stæð­ust eigi lög; launa­setn­ingu lög­reglu væri snúið á hvolf, en ljóst er að með sam­komu­lag­inu voru und­ir­menn­irnir með betri kjör en 7 af 9 lög­reglu­stjórum lands­ins.

Áslaug Arna Sig­ur­björns­dóttir þáver­andi dóms­mála­ráð­herra lýsti því yfir í kjöl­farið að rík­is­lög­reglu­stjóri hefði haft heim­ild til að semja með þeim hætti sem hann gerði; það var í nóv­em­ber árið 2019 – en samn­ing­arnir voru und­ir­rit­aðir í ágúst sama ár.

Kemur fram að sér­fræð­ingar innan fjár­mála- og efna­hags­ráðu­neytis hafi kom­ist að þeirri nið­ur­stöðu að Haraldur hafi eigi upp­fyllt skil­yrði til að breyta kjörum und­ir­manna; lagði það í hendur emb­ætt­is­manna hjá dóms­mála­ráðu­neyti að beina því til lög­reglu­stjóra að aft­ur­kalla sam­komu­lagið.

Sjálf segir Áslaug Arna við Heim­ild­ina að best hefði verið að ráðu­neytið hlut­að­ist eigi til um málið; þar sem kjara- og mannauðs­mál væru á for­ræði stofn­an­anna sjálfra; hún hefði hins vegar átt að óska eftir áliti ann­arra á því hvort full­yrð­ingar rík­is­lög­reglu­stjóra stæð­ust með öllu.