Sigrún var með jólalög á fóninum þegar við mættum og litlar jólakúlur lágu á borðstofuborðinu tilbúnar að skreyta jólatréð sem stóð nett og pent í stofunni, örugglega minnsta jólahrísla sem við höfum myndað fyrir Hús og híbýli en samt svo ógurlega sjarmerandi hrísla.
Sigrún hlær þegar við játum að hafa aldrei séð svona smátt jólatré og segist bara vera mjög nægjusöm í lífinu. Hún játar að vera svolítill hippi í sér og kaupir sér sjaldan eitthvað nýtt nema það heilli hana alveg upp úr skónum. Hún á því hluti og húsgögn sem hafa fylgt henni lengi.
„Ég er til dæmis alltaf á leiðinni að fá mér nýtt sófaborð en svo þykir mér svo ógurlega vænt um þetta að ég læt ekki verða af því. Þetta borð er frá Filippseyjum og allt einhvern veginn snúið og skakkt en það er bara svo mikil sál í því.“
En hvar kaupir hún þá helst húsgögn og annað fyrir heimilið? „Ég keypti mikið af því sem ég á á flóamörkuðum í Danmörku. Við bjuggum fyrst á Nørrebro í Kaupmannahöfn og þar í kring er svo mikið af alls konar mörkuðum og við gátum bara gengið heim með húsgögnin. Einu sinni keyptum við meira að segja sófa og roguðumst heim með hann fótgangandi,“ segir hún hlæjandi.
Ég er til dæmis alltaf á leiðinni að fá mér nýtt sófaborð en svo þykir mér svo ógurlega vænt um þetta að ég læt ekki verða af því.
Vesturbærinn að verða nafli alheimsins
„Ég er úr Mosó en ég fór tiltölulega ung að heiman og fór þá að leigja á Bergstaðastræti og svo á Lokastíg og bjó alltaf í miðbænum á þessum árum. Svo fluttum við, ég og minn fyrrverandi, til Danmerkur í nokkur ár og þegar við vorum að flytja heim til Íslands aftur þurftum við að taka ákvörðun um hvar við vildum búa. Þar sem margt af okkar fólki bjó hér í Vesturbænum lá beinast við að flytja hingað. Foreldrar mínir búa að vísu enn þá í Mosó og mér finnst æðislegt að koma þangað; dalurinn er yndislegur og bærinn líka. Okkur langaði samt meira að búa hérna.“
Hvað finnst þér best við Vesturbæinn?
„Þetta er svolítið eins og lítill bær inni í borg, eins og til dæmis Fredriksberg í Danmörku, þar sem ég bjó en þar er sérborgarstjóri og bærinn svolítið bara eins og kommúna inni í borginni. Hér er allt sem ég þarfnast; ég fer mjög mikið í sund í Vesturbæjarlaugina og ræktina út á Nesi, stelpurnar mínar eru í KR í íþróttum og svo er örstutt að ganga í miðbæinn. Brauð og co er svo við hliðina á Kaffi Vest þannig að Vesturbærinn er bara að verða nafli alheimsins,“ segir hún og hlær.
Ferðamennirnir hrifnir af íslenskri hönnun
Sigrún hefur verið viðloðandi verslunarbransann í mörg ár, hún byrjaði sem innkaupa- og verslunarstjóri hjá NTC fyrir 27 árum. Hún var seinna vörumerkja- og útflutningsstjóri hjá Cintamani og í framhaldinu framkvæmdastjóri Schintilla.
En hvað varð til þess að hún ákvað að opna eigin verslun?
„Ég átti fyrir mörgum árum verslunina Flauel á Laugavegi með Báru í Aftur og það blundaði í mér að fara út í eitthvað sjálf aftur. Svo kom tækifærið þegar Hönnunarmiðstöð bauð út plássið í Aðalstræti 2, þá ákvað ég að hella mér út í þetta, búa til „concept“ og fá strákana í hönnunarstúdíóinu Döðlum til liðs við mig og úr þeirri samvinnu og hugmyndavinnu varð hönnunarverslunin Akkúrat til.
Hugmyndin er að bjóða upp á rjómann af íslenskri hönnun og íslenskri list. Svo erum við með um það bil 30% norræn merki sem passa inn í „conceptið“ Akkúrat,“ útskýrir hún.
En hvernig gengur að reka hönnunarverslun í miðbænum, staðsetningin hlýtur að trekkja að ferðamenn? „Við erum frábærlega staðsett og það er mikil traffík af ferðamönnum en Íslendingunum fer fjölgandi með mánuði hverjum. Ferðamennirnir eru mjög hrifnir af fatalínunni frá Döðlum sem heitir By Döðlur, kertin frá íslensku hönnuðunum eru líka mjög vinsæl og eiginlega allt bara.
Það er mikil traffík af ferðamönnum en Íslendingunum fer fjölgandi með mánuði hverjum.
Svo er danska merkið Nomess Copenhagen mjög vinsælt. Íslendingar eru mjög hrifnir af því og við ætlum að bæta við stærri vörum frá þeim en Nomess setti fyrstu vörunar á markað fyrir tíu árum og vörulínan er nú orðin mjög breið og spennandi.“
Litríkur bóhemstíll
Hvernig myndir þú lýsa þínum stíl?
„Ég myndi ekki segja að hann væri mjög skandinavískur, kannski örlítið, ég myndi frekar segja bóhemstíll og mikið af litum, ég hef alltaf verið mjög litrík þegar kemur að heimilinu. Ég er svolítið „fiftís“ og list frá þeim tíma heillar mig; Art Deco finnst mér rosalega flott. Ég held að ég verði að segja að uppáhaldsliturinn minn sé bleikur, í bland við hermannagrænan í fatavali. Þessir tveir litir eru mín uppáhaldslitasamsetning,“ segir hún og við verðum líka að forvitnast hvaða íslensku hönnuðir séu í uppáhaldi hjá henni.
Ég er svolítið „fiftís“ og list frá þeim tíma heillar mig.
„Döðlur, bara í öllu sem þeir eru að hanna og gera. Þeir Daníel og Hörður sem eru Döðlu-teymið eru báðir ótrúlega færir í sínu fagi,“ svarar hún án umhugsunar.
Langar í Lítið, sætt sixtíshús við sjóinn
Þú hefur búið í miðbænum, Mosó, Danmörku og núna ertu í Vesturbænum, hvar og hvernig væri draumahúsið þitt? „Það væri lítið, flott, sixtíshús við sjóinn í Reykjavík og litli sumarbústaðurinn sem ég ætla að byggja sem verður úr endurnýttum efnum,“ segir hún hugsi.
En hvað með áramótaheit?
„Ég strengi oft áramótaheit og skrifa þá niður markmið mín fyrir nýtt ár, en ég geri það líka stundum á afmælisdaginn minn og set svo miðann í krukku eða eitthvað sem ég geymi og ekki má opna fyrr en að ári liðnu. Þá sér maður svo vel hvar maður er staddur í lífinu og þar sem ég man aldrei hvað ég skrifaði er ég alltaf mjög spennt að skoða það. Mér finnst gott að gera þetta stundum,“ svarar hún hress og fær sér kaffibolla.
Myndir / Hákon Davíð Björnsson
Athugasemdir