Elskar hús með gamla sál

Hvað heillar þig mest við starfið? „Það er hversu fjöl­breytt og lif­andi það er. Það er frá­bær til­finn­ing að geta aðstoðað fólk við að skipta um hús­næði. Eins stressandi og margir sem standa í því ferli upp­lifa það, og við eins ólíkar aðstæður fólks sem við fast­eigna­salar eigum við, þá er ljúft að sjá þegar allir eru komnir á nýja stað­inn, glaðir, ánægðir og þakk­látir. Það heillar mig einnig hversu starfið er sveigj­an­legt hvað varðar tíma og hvaðan maður vinnur, þau þrjú tól sem eru ómissandi eru sím­inn, tölvan og bíll­inn. Og hversu mörgu góðu fólki maður kynn­ist og á sam­skipti við. Ég segi oft að um 90% af starf­inu felist í mann­legum sam­skiptum.“

Getur lýst hefð­bundnum vinnu­degi hjá þér? „Ég byrja dag­inn almennt á að lesa yfir tölvu­póst­inn, svara pósti og senda þau erindi sem ég þarf að senda frá mér. Svo er gott að nota fyrri­hluta dags í gagna­öflun, ýmsa eft­ir­fylgni og að skrá eignir. Seinni­hlut­inn getur svo verið alls konar, skoða eignir og veita selj­endum ráð­legg­ingar um sölu­ferlið, vinna með til­boðs­mál, alls konar sím­töl, svara fyr­ir­spurnum, benda fólki á eignir, sýna eignir og vera með opin hús. Ég vinn oft til sirka sjö á kvöldin og oft á sunnu­dögum en er nú mark­visst að reyna að þjálfa mig í að svara ekki vinnu­tengdum sím­tölum eftir klukkan sjö á kvöldin en fólk getur treyst því að ég hringi til baka svari ég ekki sím­tal­inu. Í þessu starfi er nauð­syn­legt að reyna að skilja að vinnu­tím­ann og tím­ann sem maður sinnir einka­líf­inu þó svo að það hafi oft reynst mér nokkuð erfitt.“

Hvað er það sem þér finnst gera heim­ili að heim­ili? „Fólk gerir heim­ili að heim­ili, í því felst fjöl­breyti­leik­inn.“

Geturðu lýst þínum stíl? „Hlýlegur. Ég hef losað mig við mikið af óþarfa­dóti á síð­ustu árum og er nú bara með hluti í kringum mig sem mér þykir á ein­hvern hátt vænt um, þykja fal­legir og mér líður vel með að hafa í kringum mig.“

Áttu þinn upp­á­halds­arki­tekt? „Ég á engan upp­á­halds­arki­tekt.“

Hver er þinn upp­á­halds­hönn­uður? „Ég á engan upp­á­halds­hönnuð.“

Hvað hefur þig alltaf dreymt um að eign­ast en ekki eign­ast hingað til? „Eins og ég nefndi áðan hef ég meira verið í að reyna að losa mig við hluti en að fá mér nýja en mig hefur þó um tíma langað í mál­verk eftir Guðmundu Krist­ins­dóttur, í bláum tónum, og ull­ar­flosteppi sem setu á kringlóttan koll, og einnig gólf­mottu, eftir Þóru Björk Schram, líka í bláum tónum, og svo langar mig í húsa­mynd úr gamla bænum í Reykja­vík, eftir Sigurð Sævar Magn­ús­ar­son.“

Upp­á­halds­lit­ur­inn þinn? „Hvítur og alls konar bláir tónar og út í sægrænan í stof­unni. Hvítt, ljós­bleikt og dökk­bleikt í eld­hús­inu. Einhvern veg­inn hef ég lað­ast mikið að þessum litum en ég get ekki málað vegg­ina í dökkum litum, það á ekki við mig. Hvað fatnað varðar þá er það aðal­lega svart, grátt, beige, blátt og aðeins út í græna tóna.“

Hvar líður þér best? „Mér líður best heima hjá mér. Heimilið er minn griða­staður.“

Hvað heillar þig mest við haustið? „Litirnir á gróðr­inum. Lita­sam­setn­ing­arnar geta gjör­sam­lega töfrað mig upp úr skónum. Svo heillar myrkrið mig og það að geta kveikt á kertum.“

Svalasti veit­inga­stað­ur­inn á Íslandi í dag? „Mér finnst Grandi mat­höll svalur, þar hef ég fengið mjög góðan mat og finnst gaman að horfa út á höfn­ina. Ég vona að „mat­hall­ar­dæmið“ sé komið til að vera hér í borg.

Er ein­hver bygg­ing­ar­stíll sem heillar þig meira en annar? „Gömul hús fá hjarta mitt oft til að slá hraðar, ég elska hús með gamla sál. Mér finnst til dæmis mörg húsin í Þing­holt­unum, á svæð­inu á milli Njarð­ar­götu og Bar­ón­stígs upp að Eiríks­götu, auk Fjólu-, Sóleyjar- og Tjarn­ar­götu vera dásam­lega tign­ar­leg og sjar­mer­andi.“

Að lifa líf­inu lif­andi er að … „njóta stund­ar­innar hér og nú.“

Mynd / Heiðdís Guðbjörg Gunn­ars­dóttir