Bak við skjáinn er manneskja með tilfinningar

Erna er í háskóla­námi sam­hliða því að vinna á sam­fé­lags­miðlum en hún klárar emb­ætt­is­próf í guð­fræði innan skamms. Hún hefur verið tals­kona jákvæðrar lík­ams­í­myndar en fyrir jól kemur út bókin Full­kom­lega ófull­komin eftir Ernu. Hún segir bók­ina vera hvatn­ing­ar­rit fyrir konur með það að mark­miði að þær læri að elska sjálfar sig eins og þær eru.

Óraun­hæfar kröfur gerðar til lík­ama kvenna
„Herferð Rimmel sem snýr að net­ein­elti og því óör­yggi sem fylgir því að lenda í slíku og bera sig stöðugt saman við óraun­hæfar staðalí­myndir helst vel í hendur við umræð­una um jákvæða lík­ams­í­mynd. Í bók­inni má finna fullt af myndum af konum af öllum stærðum og gerðum, reynslu­sögur, gagn­lega punkta til að taka fyrstu skrefin í átt að sjálfs­ást og margar stað­reyndir sem snúa að óraun­hæfum staðalí­myndum og hversu óraun­hæfar kröfur hafa verið gerðar til lík­ama kvenna frá örófi alda.“
Yfir helm­ingur kvenna sem notar sam­fé­lags­miðla seg­ist vera það brotnar eftir net­ein­elti að þær eigi erfitt með að tjá sig þar.
„Það er mikil þörf á þess­ari umræðu og ég myndi segja að bókin frá mér sé heið­ar­leg til­raun til að fella niður þessar staðalí­myndir. Með von um að fleiri konur finni kjarkinn til að taka skrefið í átt að sjálfs­ást, finna að þær séu „nóg“, burt­séð frá við­horfi ann­arra í okkar garð, þá er sam­þykkið frá okkur sjálfum það sem skiptir höf­uð­máli.“

Fyrir jól kemur út bókin Full­kom­lega ófull­komin eftir Ernu Kristínu Stef­áns­dóttur. Hún segir bók­ina vera hvatn­ing­ar­rit fyrir konur með það að mark­miði að þær læri að elska sjálfar sig eins og þær eru. Mynd / Hallur Karlsson.

Alltaf ein­hverjir sem vilja brjóta mann niður ef vel gengur
Eins og fyrr segir hefur Erna Kristín sjálf orðið fyrir net­ein­elti. Hún segir það óneit­an­lega fylgi­fisk þess að vera áber­andi á sam­fé­lags­miðlum.
„Það eru alltaf ein­hverjir sem vilja brjóta mann niður þegar vel gengur, það er bara þannig. Þegar ég lenti í því fyrst, var ég ekki komin með þessa brynju sem ég er með núna og tók því ein­eltið mikið inn á mig. Það fékk mig til þess að íhuga að loka öllum miðl­unum mínum og ég fór að efast um sjálfa mig og allt sem ég gerði. Ég tók þannig á þessu á þeim tíma að ég tók mér smá­pásu frá sam­fé­lags­miðlum, vildi bara fá rými til þess að anda og vita hvað ég vildi gera í fram­hald­inu en stað­reyndin er sú að 57% þeirra sem verða fyrir net­ein­elti segja ekki frá því.“
Erna vildi vera viss um að hún hefði kjarkinn til þess að láta ein­eltið ekki brjóta sig niður ef og þegar óvið­eig­andi athuga­semdir bær­ust.
„Ég ræddi þessi ein­elt­is­mál á sam­fé­lags­miðlum, ég vildi bara minna á að bak við skjá­inn væri mann­eskja með til­finn­ingar og því mætti ekki gleyma. Ég kaus svo að halda áfram og það má segja að eftir þessa lífs­reynslu hafi ég orðið mun örugg­ari á sam­fé­lags­miðlum. Mér tókst að setja upp ákveðna brynju, þar sem niðr­andi athuga­semdir fá ekki rými. Næsta skref finnst mér svo vera að passa að ég kæmi ekki svona illa fram við sjálfa mig. Maður þarf að muna að maður er „nóg“ og læk eða komment ein­kenna mann ekki sem mann­eskju. Maður þarf ekki að fá x mörg læk til þess að vera frá­bær. Þú ert það nú þegar og engin læk á sam­fé­lags­miðlum hafa eitt­hvað með þig og þitt líf að gera. Verum öruggar í því sem við gerum og munum að við erum okkar eigin fyr­ir­myndir. Tölum fal­lega til okkar og elskum okkur eins og við erum,“ segir Erna Kristín að lokum.