Fer úr líkamanum til að hjálpa fólki

Guð­mundur segir mik­inn mun á við­horfum Íslend­inga og Banda­ríkja­manna til dul­rænna mál­efna. Íslend­ingar séu mun áhuga­sam­ari og opn­ari varð­andi þau. „Það er rosa­lega mikið af næmu fólki hér á Íslandi en málið er að það eru margir sem gera sér ekki grein fyrir því. Ég er sann­færður um að mjög margir, ef ekki flestir, fari stundum úr lík­am­anum og vinni á ýmsum sviðum meðan lík­am­inn sefur. Hins vegar er hjarta­stöðin er ekki nógu opin hjá mörgum og fólk áttar sig því ekki á þessu.

Það man ekki eftir því þegar það kemur til baka en fær svo glampa af því hér og þar sem eru þá minn­ingar. Þegar ég var ungur og í sveit, fannst krökk­unum sem voru með mér alltaf svo gaman að hlusta á mig þegar ég var sof­andi, því ég var alltaf að fara úr lík­am­anum og lýsa því sem ég sá upp­hátt. Þá var ég að fljúga yfir land­svæði og lýsa því, en mundi ekk­ert þegar ég vakn­aði nema annað slagið. Ég var svo í kringum fimm ára gam­all þegar ég fékk fyrstu sýn­ina.“

Fer úr líkamanum til að hjálpa fólki

Mynd: Hallur Karlsson

Guð­mundur er lækna­mið­ill og aðstoðar fólk við ýmis vanda­mál með fjar­lækn­ingum sem fara fram í hug­anum. Hann hefur að eigin sögn þann hæfi­leika að geta farið úr lík­am­anum og verið á tveimur stöðum í einu. „Með­vit­undin er á einum stað og lík­am­inn á öðrum. Með þessu móti get ég læknað fólk sem er statt á Íslandi á meðan ég er sjálfur hinum megin á hnett­inum. Fyrir nokkru síðan aðstoð­aði ég konu sem var á leið í hjarta­upp­skurð og var ofsa­hrædd. Hún var mjög kvíðin fyrir aðgerð­inni, svo ég fór í hug­anum, náði í hana og við fórum heim til hennar á meðan aðgerðin fór fram. Hún upp­lifði sem sagt ekki aðgerð­ina, var ekki á staðnum og var alveg róleg.

Svo þegar hún vakn­aði eftir aðgerð­ina var hún mun betri en hún hafði búist við. Hún sagði það hafa hjálpað mikið að hafa mig á staðnum.“

Fjar­lækn­ingar eru ekki það eina sem Guð­mundur hefur lagt stund á síð­ustu ár, heldur hefur hann einnig verið með­limur í Sál­ar­rann­sókn­ar­fé­lagi Íslands í ára­tugi og unnið virkt starf þar. Fyrir nokkrum árum síðan tók hann ákvörðun um að fara í presta­nám og stefnir að útskrift á næsta ári sem „spi­ritual“ prestur. „Ég var lengi að ákveða mig hvort ég ætl­aði að fara í loka­prófið eða ekki“, útskýrir hann.

„Það er nefni­lega þannig að þegar maður fer út í svona lagað þá tekur það yfir allt. Það er ekki hægt að gera þetta með hang­andi hendi. Þetta er mjög krefj­andi og mjög mikið af verk­efnum sem ég mun þurfa að takast á við en ég er til­bú­inn til þess. Það var fyrir nokkrum árum sem ég átt­aði mig á því að ég væri búinn að vera upp­lifa sham­an­ismann í gegnum allt lífið. Ég lít á presta­námið og það starf sem leið til að tengja þessi tvö hug­tök, sál­ar­rann­sóknir og sham­an­isma.“

Þetta er aðeins brot úr við­tal­inu við Guðmund. Lestu við­talið í heild sinni í nýj­ustu Vikunni, en þar ræðir hann nánar um Sham­an­isma og hverja hann metur stærstu ógn sem steðjar að mann­kyn­inu.