Bróðurmissirinn erfiðasta lífreynslan

„Þarna missti ég minn albesta vin og gekk í gegnum hrika­legt áfall þegar hann dó. Þegar dauð­inn kom og ást­vinur fór stóð ég algjör­lega tóm og varn­ar­laus eftir,“ segir Inga Sæland, for­maður Flokks fólks­ins, um sáran bróð­ur­missi þegar hún var á þrí­tugs­aldri. Á barns­aldri missti hún sjón og upp­lifði erfitt ein­elti í æsku vegna fötl­unar sinnar. Eftir að hafa sjálf alist upp við fátækt og erf­ið­leika er það ein­lægt mark­mið stjórn­málafor­ingj­ans að útrýma fátækt á Íslandi. Inga rifjar upp í við­tali við Mannlíf erf­iðar minn­ingar og nýrri sár sem til urðu á hinum fræga Klaust­ur­bar.

Inga er í for­síðu­við­tali Mannlífs.

Erfiður bróðurmissir

Það er ljóst á frá­sögn Ingu að fátæktin hefur markað djúp spor í hennar sögu. Aðspurð hver hafi verið erf­ið­asta lífs­reynslan fram til þessa segir Inga það hafa verið bróð­ur­missi árið 1988. Eldri bróðir hennar, Sigurjón Helgi Ást­valds­son, drukkn­aði þá við annan mann við Siglunes í miklu óveðri sem skyndi­lega skall á. „Þarna missti ég minn albesta vin og gekk í gegnum hrika­legt áfall þegar hann dó. Þegar dauð­inn kom og ást­vinur fór stóð ég algjör­lega tóm og varn­ar­laus eftir. Hann var mik­ill tón­list­ar­maður og svo ótrú­lega glæsi­legur maður, eig­in­lega allar stelp­urnar skotnar í honum. Þetta hafði gríð­ar­lega mikil áhrif á mig og þarna lærði ég að taka líf­inu aldrei sem sjálf­sögðum hlut. Frá þessum tíma­punkti hætti ég að vor­kenna sjálfri mér, brosti framan í alla og ákvað að gera allt sem mér dytti í hug,“ segir Inga.

Alltaf að berjast

Inga segir það hafa verið algjör for­rétt­indi að hafa alist upp á Ólafs­firði og hennar draumur sé að snúa þangað aftur í ell­inni. Áður en hún gerir það ætlar hún sér að útrýma fátækt á Íslandi. Hún stofn­aði Flokk fólks­ins árið 2016 og sett­ist ári síðar inn á þing.

„Það var svo mikil nánd, kær­leikur og vin­skapur þar sem ég ólst upp. Þessu fylgdi svo mikið frelsi líka. Draum­ur­inn er að þegar ég verð gömul þá ætla ég að fara heim til Ólafs­fjarðar og njóta mín í gamla hús­inu mínu,“ segir Inga dreymin en snýr sér fljótt aftur að alvör­unni. „Ég berst gegn fátækt á Íslandi, bæði út frá erf­ið­leik­unum og fátækt­inni sem ég upp­lifði í æsku og einnig vegna þeirra erf­ið­leika og fátæktar sem ég hef barist við sjálf með mína fjöl­skyldu og börn. Ég hef í raun­inni alltaf þurft að berj­ast.“

Lestu við­talið við Ingu í helg­ar­blað­inu Mannlíf.

Lesa Mannlíf