Sigurður myrti hrottalega á Smiðjuveginum: „Ég sá rautt“

Sigurður Adolf Frederik­sen var dæmdur í 17 ára fang­elsi fyrir hrotta­legt morð á Smiðju­veg­inum í Kópavogi. Þar sló hann Jósef Lilj­en­dal Sig­urðs­son marg­sinnis í höf­uðið með járn­röri, stakk með skrúfjárni í maga og and­lit og að end­ingu helti hann eld­fimum efnum yfir fórn­ar­lambið og kveikti í.

„Ég sá rautt, tók járn­rör og sló hann og síðan man ég litið eftir mér fyrr en í Smiðju­kaffi þegar ég var að þvo blóð af höndum mér,“ sagði Sigurður í dóms­yf­ir­heyrslum árið 1985, hálfu ári efftir morðið. Það var 15. mars það ár sem hinn örlaga­ríki atburður átti sér stað.

Jósef fannst lát­inn í hús­næði JHS-Inn­rétt­inga, fyr­ir­tæki í hans eigu. Þeir Sigurður höfðu hist á veit­inga­staðnum Ypsilon en Jósef síðan boðið Sigurði í partý. Þeir fóru yfir í fyr­ir­tæki Jósefs þar sem hann sofn­aði fram á borð. Sigurður sagð­ist hafa ýtt við honum og þá hafi Jósef brugðið og slegið hann í and­litið. Í kjöl­farið tók Sigurður upp járn­rör sem hann not­aði til að slá Jósef minnst þrisvar í höf­uðið. Jósef féll á gólfið og greip Sigurður þá skrúf­járn sem hann not­aði til að stinga Jósef í kvið og and­lit. Sigurður ætl­aði sér að fela öll vegs­um­merki og helti því eld­fimum efnum yfir Jósef og bar eld að. Jósef lést eftir að eld­ur­inn hafði kviknað.

Man ekkert

Við yfir­heyrslur kvaðst Sigurður muna lítið eftir kvöld­inu en mundi þó að hann hafði látið vita af eld­inum. Dyra­verðir veit­inga­stað­ar­ins Ypsilon náðu að slökkva eld­inn og lög­regla mætti á vett­vang. Aðspurður sagð­ist Sigurður ekki hafa athugað hvort Jósef væri á lífi áður en hann kveikti eld­inn. Sigurður ját­aði á sig morðið og var dæmdur til 17 ára fang­els­is­vistar þann 7. nóv­em­ber 1985

Við yfir­heyrslu hjá lög­reglu bar Sigurður fyrir sig minnis­leysi, sagði muna að til átaka hafi komið milli þeirra en kvaðst ekki muna hvernig átökin end­uðu. Sigurður var úrskurð­aður í gæslu­varð­hald eftir hand­tök­una og þegar dóm­ari spurði hann hvort hann hafi verið valdur að dauða Jósefs heit­ins svar­aði Sigurður: „Já“. Hann var þá nítján ára gam­all.

Reyndi að fela ummerkin

Eins og áður sagði sló Sigurður með járn­röri marg­sinnis í höfuð Jósefs og stakk hann þar að auki tví­vegis með skrúfjárni, bæði í kvið og and­lit. Þá er talið að hann hafi hellt lakk­þynnu, afar eld­fimum vökva, yfir Jósef og lagt eld að. Aðspurður sagð­ist Sigurður ekki hafa athugað hvort Jósef hafi verið á lífi þegar hann kveikti í.

„Ég lamdi hann í höf­uðið, þrisvar, fjórum sinnum. Hann sat við borðið og féll í gólfið. Ég man ég tók skrúf­járn og stakk hann,“ sagði Sigurður fyrir dómi. Hann kvaðst ekki hafa vitað til þess að hafa stungið Jósef heit­inn í and­litið fyrr en hann hefði lesið um það í blöðum. Ástæðan fyrir því að hann ákvað svo að bera eld að fórn­ar­lamb­inu hafi verið til að ferla umerkin:

„Ég kíkti í veski hans. Afhverju veit ég ekki, kveikti í og fór út. Ég veit ekki af hverju, ætli ekki til að fela ummerki. Ég hugs­aði ekki út í þetta, maður er í sjokki. Ég
ætl­aði heim, en þoldi ekki við. Þoldi ekki hvað ég hafði gert og hugs­aði um eld­inn og lét vita að eldur væri laus í hús­inu. Mig rámar í að hafa hringt og látið vita.“