Sögufölsun hjá leiðsögumönnum: „Nú snýr Hallgrímur Pétursson sér í gröfinni.“

„Gekk fram­hjá íslenskum guide á Aust­ur­velli sem var að segja erlendu túrist­unum frá Hall­grími Helga­syni, sem Hall­gríms­kirkja væri kennd við. Hann hefði leitt okkur til sjálf­stæðis en því miður dáið tveimur árum [áður] en það varð að raun­veru­leika. Hvar brást mennta­kerfið?“

Svo hljóðar tíst Svan­borgar nokk­urrar á Twitter, sem deilt hefur verið í Facebookhópinn Bakland ferða­þjón­ust­unnar, hvar fólk sem hefur áhuga á ferða­þjón­ustu Íslands getur rætt saman, skipst á skoð­unum og vakið athygli á hlutum tengdum grein­inni.

Það er Ársæll sem deilir tíst­inu með orð­unum:

„Fer engin basic þjálfun fram hjá fyr­ir­tækjum sem sinna svona borg­ar­göngu­ferðum?“

„Ég samt trúi eig­in­lega ekki öðru en að þetta sýni bara gríð­ar­legan metnað leið­sögu­manns­ins fyrir því að gefa skít í starfið. Það bara getur ekki verið að nokkur mann­eskja sé svona illa upp­lýst,“ bætir Ársæll við.

Villi Goði segir slíka sögu­skýr­ingu hreint ekki eins­dæmi í ferða­þjón­ust­unni:

„Ég geri í því að labba hægt fram­hjá svona hópum til að hlusta og svipuð steypa er alveg merki­lega algeng.“

„Ok…..nú snýr Hall­grímur Pét­urs­son sér í gröf­inni,“ segir Ingvar.

„og jafn­vel Jón…,“ bætir Bjarn­heiður við.

Fleiri en einn virð­ist telja að um grín sé að ræða:

„Þetta er mjög klár­lega djók, einsog þegar maður sýnir stytt­una af Ingólfi Arn­ald­syni, vík­ingnum sem fann upp „The Nordic Crime Novel, for which he was exiled because he kept acting them out with actual murder,“ segir Hilmar til dæmis.

„Og er þetta sem­sagt bara við­ur­kennt af borga­leið­sögu­fólki, að „grín­ast“ með stað­reyndir? Djók sem skilar sér aug­ljós­lega illa til þeirra sem það heyra,“ segir Ársæll þá og er ber­sýni­lega ekki eins skemmt og mörgum öðrum.

Hilmar virð­ist hafa reynslu af leið­sögu­mennsku og svarar því til að það heyri til und­an­tekn­inga ef ferða­menn­irnir hlusti á hann í ferð­unum.

„Ef sauð­irnir bless­aðir hlusta á mig eru það sjald­séðir hvítir hrafnar. Ég man t.d. að þegar ég fékk fólk aftur í Norðu­ljósum spurði ég fólk hvort það vissi ekki hvað þau væru: fæst sem höfðu verið áður mundu nokkuð.“

Svein­björn hefur gaman af léttu gríni þegar hann vinnur sem leið­sögu­maður:

„Ég djóka stundum með að hey­baggar séu risa­stórir syk­ur­púðar sem voru skildir eftir úti handa tröll­unum. Það er aug­ljóst að þetta er brand­ari. Þar sem það er ekki jafn aug­ljóst er mik­il­vægt fyrir leið­sögu­mann að útskýra að hann eða hún sé að grín­ast.“

Davíð á sitt upp­á­halds leið­sögu­manna­sprell:

„Mér fannst hann nú bestur sem sagði fólk­inu að það hefði tekið öll þessi ár að byggja Hall­gríms­kirkju af því þeir áttu bara einn hamar. Ég hef stundum tekið þann djók til handa­gagns.“