Prinsinn hugsar mikið um dauðann: „Ég er annaðhvort ofanjarðar eða neðan“

„Nátt­úru­lega, sem Prins, þá er ég svona svo­lítið að dýrka hvers­dags­leik­ann og upp­hefja hvers­dags­leik­ann og setja hann í hátíð­legri bún­ing,“ segir Svavar Pétur Eysteins­son. Hann dýrkar hvers­dags­leik­ann með hlið­ar­sjálfi sínu Prins Póló meðan hann glímir við ólækn­andi krabba­mein á fjórða stigi. Hann hugsar mikið um dauð­ann en ótt­ast hann ekki. Þetta segir hann í sam­tali við Kveik.

Rætur Svavars liggja í Breið­holt­inu. Hann er mót­aður af menn­ing­ar­straumum níunda ára­tug­ar­ins og það kom ekki annað til greina en að feta list­ræna braut. Hann lauk námi í graf­ískri hönnun við Lista­há­skól­ann en hefur hitt þjóð­ina í hjarta­stað með marg­verð­laun­aðri tón­list sinni og textum þar sem yrk­is­efnið er nak­inn hvers­dags­leik­inn.

„Að ganga inn í góða sjoppu er bara eins og fara inn í gott gall­erí.“ Mynd/Skjáskot. Ingvar Haukur Guð­munds­son/RÚV.

Svavar og kona hans Berglind Häsler fluttu til Reykja­víkur síð­asta sumar með börn sín þrjú frá Karls­stöðum í Berufirði. Þar höfðu þau gert upp býlið, sinnt ferða­þjón­ustu, mat­ar­fram­leiðslu og blóm­legri menn­ing­ar­starf­semi í sjö ár.

Flutn­ing­ur­inn varð í kjöl­far þess að Svavar greind­ist með krabba­mein í vél­inda árið 2018. Meinið er óskurð­tækt og er á fjórða og síð­asta stigi, haldið niðri með reglu­legum lyfja­gjöfum.

Sú lífs­reynsla að grein­ast með ólækn­andi krabba­mein hefur haft áhrif á bæði sköp­un­ar­þrá Svavars og lista­verkin úr smiðju hans.

„Það er svo mikið sjokk að fá svona grein­ingu að þú ert kannski bara fyrsta árið svo­lítið stjarfur,“ segir Svavar.

Svavar seg­ist oft vera spurður á förnum vegi hvernig hann hafi það. Það sé auð­vitað eðli­leg spurn­ing í ljósi þess að margir vita að hann glímir við erfitt krabba­mein.

„Stundum þreyt­ist maður á að svara þess­ari spurn­ingu. Því að fyrir mér er það bara að ég er ann­að­hvort ofanjarðar eða neðan. Og meðan ég stend hérna fyrir framan þig er ég aug­ljós­lega ofanjarðar. Og það í raun­inni bara nægir mér. Þó svo að auð­vitað sé allt í lagi að ræða málin og fara í gegnum þau, taka stöð­una og svo­leiðis, þá finnst mér miklu skemmti­legra að hitta fólk bara og fara beint í að ræða eitt­hvað hvers­dags­legt sko. Því það verður oft að ein­hverju yrk­is­efni fyrir Prinsinn.“

HÉR er hægt að hlusta á þátt­inn í heild sinni.