Lisa Marie opnar sig um sjálfsvíg sonar síns: „Kenni sjálfri mér um á hverjum einasta degi“

Lisa Marie Presley, dóttir hins eina sanna kon­ungs rokks­ins, Elvis, hefur nú opnað sig vegna sjálfs­vígs sonar hennar, Benjamin Keough. Gerir hún það í rit­gerð til heið­urs Alþjóð­lega sorg­ar­dags­ins.

Lisa Marie missti einka­son sinn, Benjamin, fyrir tveimur árum en hann féll fyrir eigin hendi aðeins 27 ára að aldri. Hefur hún nú skrifað ein­hvers­konar rit­gerð sem birt­ist í People til­efni Alþjóð­lega sorg­ar­dags­ins, í von um að hjálpa öðrum sem gengið hafa í gegnum sömu reynslu. ET Online segir frá þessu.

„Ég skil að fólk gæti vilja forð­ast þig þegar slíkur harm­leikur hefur átt sér stað. Sér­stak­lega ef þú ert for­eldri sem var að missa barnið þitt því það er sann­ar­lega þín versta martröð,“ skrif­aði hún í rit­gerð­inni. „Ég man eftir nokkrum skiptum í mínu lífi þar sem ég þekki for­eldra sem misstu barnið sitt og þó að ég gat verið til staðar þegar það gerð­ist, forð­að­ist ég þau eftir á og hafði aldrei fyrir því að athuga með þau því þau urðu bók­staf­lega full­trúar minns stærsta ótta. Ég dæmdi þau einnig svo­lítið og lof­aði sjálfri mér að gera aldrei það sem mér fannst þau hafa gert rangt í upp­eld­inu eða ákvarð­ana­tökum í sam­bandi við barnið þeirra.“

Lisa Marie og sonur hennar Benjamin

Mynd: Instagram-skjá­skot

Lisa Marie segir einnig að hún hafi kynnst „meiri sorg en þætti eðli­legt“ um ævina, en það hafi byrjað þegar hún missti föður sinn, Elvis Presley þegar hún var ein­ungis níu ára gömul. Þá sagði hún um son sinn: „Fallegi, fal­legi sonur minn var svo líkur afa sínum á svo marga vegu að hann hræddi mig.“

Þá brýnir hún fyrir les­endur að sorg hverfi ekki með tím­anum og kallar þessa reynslu „ein­mana­lega“ því vel mein­andi vinir og fjöl­skyldu­með­limir hverfa oft smá saman mán­uð­ina eftir harm­leik­inn. Segist hún ekki aðeins sækja fundi með stuðn­ings­hópum þeirra með svip­aða reynslu, heldur heldur hún slíka fundi heima hjá sér líka.

„Ég berst nú þegar við og lem á sjálfri mér stans­laust og krónískt og kenni sjálfri mér um á hverjum ein­asta degi og það eitt er nógu erfitt að lifa með en það sem er eig­in­lega enn grimmara er að vera dæmd af öðrum sem kenna þér líka um, jafn­vel leyni­lega eða á bak við þig, ofan á allt annað.“

Lisa Marie gefur svo þeim sem hafa ekki upp­lifað sömu sorg en vilja sýna stuðn­ing í verki fyrir þá sem hafa upp­lifað slíkt, nokkur ráð.

„Spurðu þau hvernig þau hafi það, biddu þau að tala um per­sónu þeirra, já! Við VILJUM tala um þau. Þannig höldum við þeim á lífi í hjörtum okkar, þannig gleym­ast þau ekki, þannig höldum við okkur á lífi líka,“ segir hún og heldur áfram. „Og gerðu mér greiða, ekki segja þeim að þú „getir ekki ímyndað þér sárs­auka þeirra“. Sann­leik­ur­inn er sá að jú, þú getur það, þú bara vilt það ekki.“