Neytandi vikunnar, Ingibjörg Ágústsdóttir: „Allar glufur nýttar til að græða sem mest á neytendum“

Neytandi vik­unna heitir Ingi­björg Ágústs­dóttir og er  52 ára, gift og á tvö börn á ung­lings­aldri. Hún er fædd og upp­alin í einni afskekkt­ustu og feg­urstu sveit lands­ins, Árnes­hreppi á Ströndum, en hef síðan búið á mörgum stöðum, m.a. á Akranesi, Akureyri, í Skotlandi og Belgíu. Hún býr núna í Reykja­vík ásamt fjöl­skyldu sinni og starfar sem dós­ent í ensku við Háskóla Íslands þar sem hún kennir breskar bók­menntir.

Telur þú álagn­ingu versl­ana sann­gjarna og gerir þú verð­sam­an­burð á vörum og þjón­ustu?

Nei mér finnst álagn­ing ekki sann­gjörn og mat­vöru­verð á Íslandi er bara rosa­lega hátt. Stóru mat­vöru­versl­an­irnar ættu að borga minna í arð, lækka laun topp­anna (sem eru með alltof há laun) og draga úr álagn­ingu, sýna alvöru sam­fé­lags­á­byrgð og láta við­skipta­vini njóta þess sem hægt er að spara. Svo virð­ist aldrei vera hægt að lækka nokkurn hlut í verði þó svo að for­sendur gefi til­efni til þess, og allar glufur nýttar til að græða sem mest á neyt­endum. Svo ég nefni dæmi um okur þá finnst mér verð á mjólk­ur­vörum, sér­stak­lega ostum og þannig vörum, vera alveg út úr kú (pun intended). Það er ekki í lagi að þurfa að borga næstum 800 krónur fyrir dós af rjóma­osti. Það er nátt­úr­lega engin raun­veru­leg sam­keppni í gangi milli fram­leið­enda mjólk­ur­vara og MS ein­okar mark­að­inn. En þegar kemur almennt að mat­vöru þá geri ég stundum verð­sam­an­burð milli Krón­unnar og Bónus (ég versla oft­ast í Krónunni) og þar er kannski í mesta lagi ein króna sem munar. Það er ekki mark­tækur verð­munur og alls ekki til marks um neina alvöru sam­keppni. Ég er þó alltaf í mesta sjokk­inu yfir mat­vöru­verði hér þegar ég ferð­ast erlendis og bregð mér í mat­vöru­verslun þar.

Hvernig sparar þú í matarinnkaupum?

Ég hef gert það með því að versla kjöt beint frá býli, lengi sótti ég það og vann sjálf (gerði gúllas og hakk og fleira) en hef ekki lengur aðstöðu til þess. Núna kaupi ég lamba­kjöt og ærkjöt af bónda í sveit­inni minni, kjötið þaðan er lang­best – og fylli fryst­inn á haustin. Að auki reyni ég að kaupa þær mat­vörur sem ég nota mikið á til­boði þegar þannig er í boði. Ég kaupi tómata í dós og kókos­mjólk í dós alltaf í Costco því þar fær maður margar dósir í pakkn­ingu sem er miklu ódýr­ara en að kaupa eina og eina í Krónunni/Bónus. Ég nota þessa vöru mjög mikið í mat­ar­gerð svo það borgar sig fyrir mig. Eins hefur það gef­ist vel að gera mat­seðla og skipu­leggja fyr­ir­fram hvað á að vera í mat­inn fyrir vik­una – vanda­málið er bara að ég er ekk­ert alltaf mjög góð í að skipu­leggja mig svo að það detta oft margar vikur niður og það þýðir fleiri ferðir í búð­ina! Annars fékk ég mjög gott mat­seðla­skipu­lag í Excel skjali inn á Facebook grúpp­unni Sparn­aðar tips sem Vilborg Dav­íðs­dóttir rit­höf­undur var svo indæl að deila með okkur hinum, mæli með því að skoða það. Mér finnst líka gott að panta 2-3 rétti frá Eldum rétt við og við, það gerir skipu­lagið auð­veld­ara þá vik­una og sparar mér jafn­vel ein­hvern pen­ing (eða að minnsta kosti minnkar mat­ars­sóun) því maður fær bara nákvæm­lega þau inni­halds­efni sem þarf í rétt­ina frá þeim.

Endurnýtir þú? Ertu með ráð til annarra?

Við hjónin eyðum hell­ings tíma í að þvo plast – við end­ur­nýtum plast­poka aftur og aftur sem dæmi. Ekkert mjög skemmti­legt en nauð­syn­legt að mínu mati. Við flokkum ruslið, erum með sér­stakar tunnur fyrir plast, pappír, gler og dósir. Mér finnst mik­il­vægt að reyna að leggja sitt af mörkum fyrir umhverfið.

Hverju átt þú erfiðast með að draga úr kaupum á?

Bækur eru minn Akki­les­ar­hæll (kaupi aldrei nóg af þeim), og þeð er erfitt að stand­ast það að kauða góðan kaffi latté bolla á hverfis­kaffi­hús­inu.

Skiptir umhverfisvernd þig máli?

Já hún gerir það. Eins og ég sagði, þá flokkum við ruslið heima fyrir og við setjum föt og annað nýti­legt dót sem við notum ekki lengur í nytjagám. Við ætlum lika að skipta yfir í raf­magns­bíl sem fyrst – fyrir umhverfið en líka til að þurfa ekki að eyða svona miklum pen­ing í bensín.

Hér að neðan deilir hún upp­skrift með les­endum:

Þessi gúllas­súpa er rosa­lega góð en þetta er upp­skrift sem ég þró­aði sjálf þegar ég átti fullt af ærgúllasi í frysti og þurfti að finna fjöl­breytt­ari leiðir til að elda það.

600 gr ærgúllas
1 ds nið­ur­soðnir tómatar, hakk­aðir
1 ds kókos­mjólk
500-600 ml sjóð­andi vatn
1 msk Oscar græn­met­is­kraftur
½-1 msk Oscar lamba­kraftur
4 gul­rætur, skornar í bita
1 laukur, saxaður smátt
4 hvít­lauks­rif, söxuð smátt
1-2 senti­metra bútur ferskt engi­fer, saxað smátt
1-2 tsk arab­ískt kjúklinga­krydd, eða eftir smekk
1-2 tsk Madras karrí, eða eftir smekk
Salt
Svartur pipar
Smávegis chilli explos­ion flögur (frá Santa Maria)
1-2 dl rjómi

Laukur, hvít­laukur og engi­fer mýkt í olíu í potti. Gúllasið svo steikt með þar til brúnað. Tómatar, kókos­mjólk og sjóð­andi vatn sett út í pott­inn, ásamt kryddi. Láta þetta malla í góðan tíma og svo er gul­rótum bætt út í þegar 20-30 mín eru eftir af eld­un­ar­tím­anum. Gúllasið þarf að sjóða amk 1 klukku­stund til að vera mjúkt, og helst lengur en það. Rjómanum bætt út í súp­una í lokin.